౮. సమ్బహులభిక్ఖువత్థు

సుఖో బుద్ధానన్తి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా జేతవనే విహరన్తో సమ్బహులానం భిక్ఖూనం కథం ఆరబ్భ కథేసి.

ఏకదివసఞ్హి పఞ్చసతభిక్ఖూ ఉపట్ఠానసాలాయం నిసిన్నా, ‘‘ఆవుసో, కిం ను ఖో ఇమస్మిం లోకే సుఖ’’న్తి కథం సముట్ఠాపేసుం? తత్థ కేచి ‘‘రజ్జసుఖసదిసం సుఖం నామ నత్థీ’’తి ఆహంసు. కేచి కామసుఖసదిసం, కేచి ‘‘సాలిమంసభోజనాదిసదిసం సుఖం నామ నత్థీ’’తి ఆహంసు. సత్థా తేసం నిసిన్నట్ఠానం గన్త్వా ‘‘కాయ నుత్థ, భిక్ఖవే, ఏతరహి కథాయ సన్నిసిన్నా’’తి పుచ్ఛిత్వా ‘‘ఇమాయ నామా’’తి వుత్తే, ‘‘భిక్ఖవే, కిం కథేథ? ఇదఞ్హి సబ్బమ్పి సుఖం వట్టదుక్ఖపరియాపన్నమేవ, ఇమస్మిం లోకే బుద్ధుప్పాదో ధమ్మస్సవనం, సఙ్ఘసామగ్గీ, సమ్మోదమానభావోతి ఇదమేవ సుఖ’’న్తి వత్వా ఇమం గాథమాహ –

౧౯౪. ‘‘సుఖో బుద్ధానముప్పాదో, సుఖా సద్ధమ్మదేసనా;

సుఖా సఙ్ఘస్స సామగ్గీ, సమగ్గానం తపో సుఖో’’తి.

తత్థ బుద్ధానముప్పాదోతి యస్మా బుద్ధా ఉప్పజ్జమానా మహాజనం రాగకన్తారాదీహి తారేన్తి, తస్మా బుద్ధానం ఉప్పాదో సుఖో ఉత్తమో. యస్మా సద్ధమ్మదేసనం ఆగమ్మ జాతిఆదిధమ్మా సత్తా జాతిఆదీహి ముచ్చన్తి, తస్మా సద్ధమ్మదేసనా సుఖా. సామగ్గీతి సమచిత్తతా, సాపి సుఖా ఏవ. సమగ్గానం పన ఏకచిత్తానం యస్మా బుద్ధవచనం వా ఉగ్గణ్హితుం ధుతఙ్గాని వా పరిహరితుం సమణధమ్మం వా కాతుం సక్కా, తస్మా సమగ్గానం తపో సుఖోతి వుత్తం. తేనేవాహ – ‘‘యావకీవఞ్చ, భిక్ఖవే, భిక్ఖూ సమగ్గా సన్నిపతిస్సన్తి, సమ్మగ్గా వుట్ఠహిస్సన్తి, సమగ్గా సఙ్ఘకరణీయాని కరిస్సన్తి, వుద్ధియేవ, భిక్ఖవే, భిక్ఖూనం పాటికఙ్ఖా, నో పరిహానీ’’తి (దీ. ని. ౨.౧౩౬).

దేసనావసానే తే భిక్ఖూ అరహత్తే పతిట్ఠహింసు, మహాజనస్సాపి సాత్థికా ధమ్మదేసనా అహోసీతి.

సమ్బహులభిక్ఖువత్థు అట్ఠమం.