౭. ఆనన్దత్థేరపఞ్హవత్థు

దుల్లభోతి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా జేతవనే విహరన్తో ఆనన్దత్థేరస్స పఞ్హం ఆరబ్భ కథేసి.

థేరో హి ఏకదివసం దివాట్ఠానే నిసిన్నో చిన్తేసి – ‘‘హత్థాజానీయో ఛద్దన్తకులే వా ఉపోసథకులే వా ఉప్పజ్జతి, అస్సాజానీయో సిన్ధవకులే వా వలాహకస్సరాజకులే వా, ఉసభో గోఆజనీయో దక్ఖిణపథేతిఆదీని వదన్తేన సత్థారా హత్థిఆజానీయాదీనం ఉప్పత్తిట్ఠానాదీని కథితాని, పురిసాజానీయో పన కహం ను ఖో ఉప్పజ్జతీ’’తి. సో సత్థారం ఉపసఙ్కమిత్వా వన్దిత్వా ఏకమన్తం నిసీదిత్వా ఏతమత్థం పుచ్ఛి. సత్థా, ‘‘ఆనన్ద, పురిసాజానీయో నామ సబ్బత్థ నుప్పజ్జతి, ఉజుకతో పన తియోజనసతాయామే విత్థారతో అడ్ఢతేయ్యసతే ఆవట్టతో నవయోజనసతప్పమాణే మజ్ఝిమపదేసట్ఠానే ఉప్పజ్జతి. ఉప్పజ్జన్తో చ పన న యస్మిం వా తస్మిం వా కులే ఉప్పజ్జతి, ఖత్తియమహాసాలబ్రాహ్మణమహాసాలకులానం పన అఞ్ఞతరస్మింయేవ ఉప్పజ్జతీ’’తి వత్వా ఇమం గాథమాహ –

౧౯౩. ‘‘దుల్లభో పురిసాజఞ్ఞో, న సో సబ్బత్థ జాయతి;

యత్థ సో జాయతీ ధీరో, తం కులం సుఖమేధతీ’’తి.

తత్థ దుల్లభోతి పురిసాజఞ్ఞో హి దుల్లభో, న హత్థిఆజానీయాదయో వియ సులభో, సో సబ్బత్థ పచ్చన్తదేసే వా నీచకులే వా న జాయతి, మజ్ఝిమదేసేపి మహాజనస్స అభివాదనాదిసక్కారకరణట్ఠానే ఖత్తియబ్రాహ్మణకులానం అఞ్ఞతరస్మిం కులే జాయతి. ఏవం జాయమానో యత్థ సో జాయతి ధీరో ఉత్తమపఞ్ఞో సమ్మాసమ్బుద్ధో, తం కులం సుఖమేధతీతి సుఖప్పత్తమేవ హోతీతి అత్థో.

దేసనావసానే బహూ సోతాపత్తిఫలాదీని పాపుణింసూతి.

ఆనన్దత్థేరపఞ్హవత్థు సత్తమం.