౮. తింసభిక్ఖువత్థు

హంసాదిచ్చపథేతి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా జేతవనే విహరన్తో తింస భిక్ఖూ ఆరబ్భ కథేసి.

ఏకస్మిఞ్హి దివసే తింసమత్తా దిసావాసికా భిక్ఖూ సత్థారం ఉపసఙ్కమింసు. ఆనన్దత్థేరో సత్థు వత్తకరణవేలాయ ఆగన్త్వా తే భిక్ఖూ దిస్వా ‘‘సత్థారా ఇమేహి సద్ధిం పటిసన్థారే కతే వత్తం కరిస్సామీ’’తి ద్వారకోట్ఠకే అట్ఠాసి. సత్థాపి తేహి సద్ధిం పటిసన్థారం కత్వా తేసం సారణీయధమ్మం కథేసి. తం సుత్వా తే సబ్బేపి అరహత్తం పత్వా ఉప్పతిత్వా ఆకాసేన అగమింసు. ఆనన్దత్థేరో తేసు చిరాయన్తేసు సత్థారం ఉపసఙ్కమిత్వా, ‘‘భన్తే, ఇదానేవ తింసమత్తా భిక్ఖూ ఆగతా, తే కుహి’’న్తి పుచ్ఛి. ‘‘గతా, ఆనన్దా’’తి. ‘‘కతరేన మగ్గేన, భన్తే’’తి? ‘‘ఆకాసేనానన్దా’’తి. ‘‘కిం పన తే, భన్తే, ఖీణాసవా’’తి? ‘‘ఆమానన్ద, మమ సన్తికే ధమ్మం సుత్వా అరహత్తం పత్తా’’తి. తస్మిం పన ఖణే ఆకాసేన హంసా ఆగమింసు. సత్థా ‘‘యస్స ఖో పనానన్ద, చత్తారో ఇద్ధిపాదా సుభావితా, సో హంసా వియ ఆకాసేన గచ్ఛతీ’’తి వత్వా ఇమం గాథమాహ –

౧౭౫. ‘‘హంసాదిచ్చపథే యన్తి, ఆకాసే యన్తి ఇద్ధియా;

నీయన్తి ధీరా లోకమ్హా, జేత్వా మారం సవాహిని’’న్తి.

తస్సత్థో – ఇమే హంసా ఆదిచ్చపథే ఆకాసే గచ్ఛన్తి. యేసం ఇద్ధిపాదా సుభావితా, తేపి ఆకాసే యన్తి ఇద్ధియా. ధీరా పణ్డితా సవాహినిం మారం జేత్వా ఇమమ్హా వట్టలోకా నీయన్తి, నిబ్బానం పాపుణన్తీతి అత్థో.

దేసనావసానే బహూ సోతాపత్తిఫలాదీని పాపుణింసూతి.

తింసభిక్ఖువత్థు అట్ఠమం.