౪. సమ్బహులఅధిమానికభిక్ఖువత్థు

యానిమానీతి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా జేతవనే విహరన్తో సమ్బహులే అధిమానికే భిక్ఖూ ఆరబ్భ కథేసి.

పఞ్చసతా కిర భిక్ఖూ సత్థు సన్తికే కమ్మట్ఠానం గహేత్వా అరఞ్ఞం పవిసిత్వా ఘటేన్తా వాయమన్తా ఝానం నిబ్బత్తేత్వా ‘‘కిలేసానం అసముదాచారేన పబ్బజితకిచ్చం నో నిప్ఫన్నం, అత్తనా పటిలద్ధగుణం సత్థు ఆరోచేస్సామా’’తి ఆగమింసు. సత్థా తేసం బహిద్వారకోట్ఠకం పత్తకాలేయేవ ఆనన్దత్థేరం ఆహ – ‘‘ఆనన్ద, ఏతేసం భిక్ఖూనం పవిసిత్వా మయా దిట్ఠేన కమ్మం నత్థి, ఆమకసుసానం గన్త్వా తతో ఆగన్త్వా మం పస్సన్తూ’’తి. థేరో గన్త్వా తేసం తమత్థం ఆరోచేసి. తే ‘‘కిం అమ్హాకం ఆమకసుసానేనా’’తి అవత్వావ ‘‘దీఘదస్సినా బుద్ధేన కారణం దిట్ఠం భవిస్సతీ’’తి ఆమకసుసానం గన్త్వా తత్థ కుణపాని పస్సన్తా ఏకాహద్వీహపతితేసు కుణపేసు ఆఘాతం పటిలభిత్వా తం ఖణం పతితేసు అల్లసరీరేసు రాగం ఉప్పాదయింసు, తస్మిం ఖణే అత్తనో సకిలేసభావం జానింసు. సత్థా గన్ధకుటియం నిసిన్నోవ ఓభాసం ఫరిత్వా తేసం భిక్ఖూనం సమ్ముఖే కథేన్తో వియ ‘‘నప్పతిరూపం ను ఖో, భిక్ఖవే, తుమ్హాకం ఏవరూపం అట్ఠిసఙ్ఘాతం దిస్వా రాగరతిం ఉప్పాదేతు’’న్తి వత్వా ఇమం గాథమాహ –

౧౪౯. ‘‘యానిమాని అపత్థాని, అలాబూనేవ సారదే;

కాపోతకాని అట్ఠీని, తాని దిస్వాన కా రతీ’’తి.

తత్థ అపత్థానీతి ఛడ్డితాని. సారదేతి సరదకాలే వాతాతపపహతాని తత్థ తత్థ విప్పకిణ్ణఅలాబూని వియ. కాపోతకానీతి కపోతకవణ్ణాని. తాని దిస్వానాతి తాని ఏవరూపాని అట్ఠీని దిస్వా తుమ్హాకం కా రతి, నను అప్పమత్తకమ్పి కామరతిం కాతుం న వట్టతియేవాతి అత్థో.

దేసనావసానే తే భిక్ఖూ యథాఠితావ అరహత్తం పత్వా భగవన్తం అభిత్థవమానా ఆగన్త్వా వన్దింసూతి.

సమ్బహులఅధిమానికభిక్ఖువత్థు చతుత్థం.