౧. ఛబ్బగ్గియభిక్ఖువత్థు

సబ్బే తసన్తీతి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా జేతవనే విహరన్తో ఛబ్బగ్గియే భిక్ఖూ ఆరబ్భ కథేసి.

ఏకస్మిఞ్హి సమయే సత్తరసవగ్గియేహి సేనాసనే పటిజగ్గితే ఛబ్బగ్గియా భిక్ఖూ ‘‘నిక్ఖమథ, మయం మహల్లకతరా, అమ్హాకం ఏతం పాపుణాతీ’’తి వత్వా తేహి ‘‘న మయం దస్సామ, అమ్హేహి పఠమం పటిజగ్గిత’’న్తి వుత్తే తే భిక్ఖూ పహరింసు. సత్తరసవగ్గియా మరణభయతజ్జితా మహావిరవం విరవింసు. సత్థా తేసం సద్దం సుత్వా ‘‘కిం ఇద’’న్తి పుచ్ఛిత్వా ‘‘ఇదం నామా’’తి ఆరోచితే ‘‘న, భిక్ఖవే, ఇతో పట్ఠాయ భిక్ఖునా నామ ఏవం కత్తబ్బం, యో కరోతి, సో ఇమం నామ ఆపత్తిం ఆపజ్జతీ’’తి పహారదానసిక్ఖాపదం (పాచి. ౪౪౯ ఆదయో) పఞ్ఞాపేత్వా, ‘‘భిక్ఖవే, భిక్ఖునా నామ ‘యథా అహం, తథేవ అఞ్ఞేపి దణ్డస్స తసన్తి, మచ్చునో భాయన్తీ’తి ఞత్వా పరో న పహరితబ్బో, న ఘాతేతబ్బో’’తి వత్వా అనుసన్ధిం ఘటేత్వా ధమ్మం దేసేన్తో ఇమం గాథమాహ –

౧౨౯. ‘‘సబ్బే తసన్తి దణ్డస్స, సబ్బే భాయన్తి మచ్చునో;

అత్తానం ఉపమం కత్వా, న హనేయ్య న ఘాతయే’’తి.

తత్థ సబ్బే తసన్తీతి సబ్బేపి సత్తా అత్తని దణ్డే పతన్తే తస్స దణ్డస్స తసన్తి. మచ్చునోతి మరణస్సాపి భాయన్తియేవ. ఇమిస్సా చ దేసనాయ బ్యఞ్జనం నిరవసేసం, అత్థో పన సావసేసో. యథా హి రఞ్ఞా ‘‘సబ్బే సన్నిపతన్తూ’’తి భేరియా చరాపితాయపి రాజమహామత్తే ఠపేత్వా సేసా సన్నిపతన్తి, ఏవమిధ ‘‘సబ్బే తసన్తీ’’తి వుత్తేపి హత్థాజానేయ్యో అస్సాజానేయ్యో ఉసభాజానేయ్యో ఖీణాసవోతి ఇమే చత్తారో ఠపేత్వా అవసేసావ తసన్తీతి వేదితబ్బా. ఇమేసు హి ఖీణాసవో సక్కాయదిట్ఠియా పహీనత్తా మరణకసత్తం అపస్సన్తో న భాయతి, ఇతరే తయో సక్కాయదిట్ఠియా బలవత్తా అత్తనో పటిపక్ఖభూతం సత్తం అపస్సన్తా న భాయన్తీతి. న హనేయ్య న ఘాతయేతి యథా అహం, ఏవం అఞ్ఞేపి సత్తాతి నేవ పరం పహరేయ్య న పహరాపేయ్యాతి అత్థో.

దేసనావసానే బహూ సోతాపత్తిఫలాదీని పాపుణింసూతి.

ఛబ్బగ్గియభిక్ఖువత్థు పఠమం.