౬. రురుమిగరాజచరియావణ్ణనా

౪౮. ఛట్ఠే సుతత్తకనకసన్నిభోతి యథా సుట్ఠు అపగతసబ్బకాళకో హోతి, ఏవం అగ్గిమ్హి పక్ఖిపిత్వా సుతత్తకనకసన్నిభో. మిగరాజా రురు నామాతి జాతిసిద్ధేన నామేన రురు నామ మిగరాజా, జాతితో రురు, మిగానఞ్చ రాజాతి అత్థో. పరమసీలసమాహితోతి ఉత్తమసీలసమాహితో, విసుద్ధసీలో చేవ సమాహితచిత్తో చ, విసుద్ధసీలే వా సమ్మా ఆహితచిత్తోతి ఏవమేత్థ అత్థో వేదితబ్బో.

తదా బోధిసత్తో రురుమిగయోనియం నిబ్బత్తి. తస్స సరీరచ్ఛవి సుట్ఠు తాపేత్వా మజ్జితకఞ్చనపట్టవణ్ణో అహోసి, హత్థపాదా లాఖారసపరికమ్మకతా వియ, నఙ్గుట్ఠం చమరీనఙ్గుట్ఠం వియ, సిఙ్గాని రజతదామవణ్ణాని అక్ఖీని సుమజ్జితమణిగుళికా వియ, ముఖం ఓదహిత్వా ఠపితరత్తకమ్బలగేణ్డుకా వియ. సో జనసంసగ్గం పహాయ వివేకవాసం వసితుకామో పరివారం ఛడ్డేత్వా ఏకకోవ గఙ్గానివత్తనే రమణీయే సాలమిస్సకే సుపుప్ఫితపవనే వసతి. తేన వుత్తం –

౪౯. ‘‘రమ్మే పదేసే రమణీయే, వివిత్తే అమనుస్సకే;

తత్థ వాసం ఉపగఞ్ఛిం, గఙ్గాకూలే మనోరమే’’తి.

తత్థ రమ్మే పదేసేతి ముత్తాతలసదిసవాలుకాచుణ్ణపణ్డరేహి భూమిభాగేహి సినిద్ధహరితతిణసఞ్చరితేహి వనత్థలేహి చిత్తత్థరణేహి వియ నానావణ్ణవిచిత్తేహి సిలాతలేహి మణిక్ఖన్ధనిమ్మలసలిలేహి జలాసయేహి చ సమన్నాగతత్తా యేభుయ్యేన చ ఇన్దగోపకవణ్ణాయ రత్తాయ సుఖసమ్ఫస్సాయ తిణజాతియా సఞ్ఛన్నత్తా రమ్మే అరఞ్ఞప్పదేసే. రమ్మణీయేతి పుప్ఫఫలపల్లవాలఙ్కతవిపులసాఖావినద్ధేహి నానావిధదిజగణూపకూజితేహి వివిధతరులతావనవిరాజితేహి యేభుయ్యేన అమ్బసాలవనసణ్డమణ్డితేహి వనగహనేహి ఉపసోభితత్తా తత్థ పవిట్ఠస్స జనస్స రతిజననట్ఠేన రమణీయే. వుత్తమ్పి చేతం రురుమిగరాజజాతకే –

‘‘ఏతస్మిం వనసణ్డస్మిం, అమ్బా సాలా చ పుప్ఫితా;

ఇన్దగోపకసఞ్ఛన్నో, ఏత్థేసో తిట్ఠతే మిగో’’తి. (జా. ౧.౧౩.౧౧౯);

వివిత్తేతి జనవాసవిరహేన సుఞ్ఞే. అమనుస్సకేతి సఞ్చరణమనుస్సానమ్పి తత్థ అభావేన మనుస్సరహితే. మనోరమేతి యథావుత్తగుణసమ్పత్తియా విసేసతో పవివేకకామానం మనో రమేతీతి మనోరమే.

౫౦. అథ ఉపరిగఙ్గాయాతి ఏత్థ అథాతి అధికారే నిపాతో, తేన మయి తత్థ తథా వసన్తే ఇదం అధికారన్తరం ఉప్పన్నన్తి దీపేతి. ఉపరిగఙ్గాయాతి గఙ్గాయ నదియా ఉపరిసోతే. ధనికేహి పరిపీళితోతి ఇణం గహేత్వా తం దాతుం అసక్కోన్తో ఇణాయికేహి చోదియమానో.

ఏకో కిర బారాణసిసేట్ఠి అత్తనో పుత్తం ‘‘అయం సిప్పం ఉగ్గణ్హన్తో కిలమిస్సతీ’’తి కిఞ్చి సిప్పం న ఉగ్గణ్హాపేసి. గీతవాదితనచ్చఖాదనభోజనతో ఉద్ధం న కిఞ్చి అఞ్ఞాసి. తం వయప్పత్తం పతిరూపేన దారేన సంయోజేత్వా ధనం నియ్యాతేత్వా మాతాపితరో కాలమకంసు. సో తేసం అచ్చయేన ఇత్థిధుత్తసురాధుత్తాదిపరివుతో నానాబ్యసనముఖేహి సబ్బం ధనం విద్ధంసేత్వా తత్థ తత్థ ఇణం ఆదాయ తమ్పి దాతుం అసక్కోన్తో ధనికేహి చోదియమానో ‘‘కిం మయ్హం జీవితేన, తేనేవమ్హి అత్తభావేన అఞ్ఞో వియ జాతో, మరణం మే సేయ్యో’’తి చిన్తేత్వా ఇణాయికే ఆహ – ‘‘తుమ్హాకం ఇణపణ్ణాని గహేత్వా ఆగచ్ఛథ, గఙ్గాతీరే మే నిహితం కులసన్తకం ధనం అత్థి, తం వో దస్సామీ’’తి. తే తేన సద్ధిం అగమంసు. సో ‘‘ఇధ ధనం, ఏత్థ ధన’’న్తి నిధిట్ఠానం ఆచిక్ఖన్తో వియ ‘‘ఏవం మే ఇణమోక్ఖో భవిస్సతీ’’తి పలాయిత్వా గఙ్గాయం పతి. సో చణ్డసోతేన వుయ్హన్తో కారుఞ్ఞరవం రవి. తేన వుత్తం ‘‘అథ ఉపరిగఙ్గాయా’’తిఆది.

తత్థ జీవామి వా మరామి వాతి ఇమస్మిం గఙ్గాసోతే పతితో జీవామి వా మరామి వా, జీవితం వా మే ఏత్థ హోతు మరణం వా, ఉభయథాపి ఇణాయికపీళా న హోతీతి అధిప్పాయో.

౫౧. మజ్ఝే గఙ్గాయ గచ్ఛతీతి సో పురిసో రత్తిన్దివం గఙ్గాయ వుయ్హమానో జీవితపేమస్స విజ్జమానత్తా మరణం అప్పత్తో మరణభయతజ్జితో హుత్వా కరుణం రవం రవన్తో గఙ్గాయ మజ్ఝే మహోదకేన గచ్ఛతి.

౫౨. అథ మహాపురిసో అడ్ఢరత్తసమయే తస్స తం కరుణం పరిదేవన్తస్స పరిదేవితసద్దం సుత్వా ‘‘మనుస్ససద్దో సూయతి, మా మయి ఇధ ధరన్తే మరతు, జీవితమస్స దస్సామీ’’తి చిన్తేత్వా సయనగుమ్బా వుట్ఠాయ నదీతీరం గన్త్వా ‘‘అమ్భో పురిస, మా భాయి, జీవితం తే దస్సామీ’’తి వత్వా అస్సాసేత్వా సోతం ఛిన్దన్తో గన్త్వా తం పిట్ఠియం ఆరోపేత్వా తీరం పాపేత్వా అత్తనో వసనట్ఠానం నేత్వా పరిస్సమం వినోదేత్వా ఫలాఫలాని దత్వా ద్వీహతీహచ్చయేన తం ఆహ – ‘‘అమ్భో పురిస, అహం తం బారాణసిగామిమగ్గం పాపేస్సామి, త్వం ‘అసుకట్ఠానే నామ కఞ్చనమిగో వసతీ’తి మా కస్సచి ఆరోచేహీ’’తి. సో ‘‘సాధు, సామీ’’తి సమ్పటిచ్ఛి. మహాసత్తో తం అత్తనో పిట్ఠిం ఆరోపేత్వా బారాణసిమగ్గే ఓతారేత్వా నివత్తి. తేన వుత్తం – ‘‘తస్సాహం సద్దం సుత్వాన, కరుణం పరిదేవతో’’తిఆది.

తత్థ కోసి త్వం నరోతి త్వం కో మనుస్సో అసి, కుతో ఇధ వుయ్హమానో ఆగతోసీతి అత్థో.

౫౩. అత్తనో కరణన్తి అత్తనో కిరియం. ధనికేహి భీతోతి ఇణాయికేహి ఉబ్బిగ్గో. తసితోతి ఉత్రస్తో.

౫౪. తస్స కత్వాన కారుఞ్ఞం, చజిత్వా మమ జీవితన్తి కారుఞ్ఞం కత్వా మహాకరుణాయ సముస్సాహితో మమ జీవితం తస్స పురిసస్స పరిచ్చజిత్వా. పవిసిత్వా నీహరిం తస్సాతి నదిం పవిసిత్వా సోతం ఛిన్దన్తో ఉజుకమేవ గన్త్వా మమ పిట్ఠిం ఆరోపేత్వా తతో తం నీహరిం. తస్సాతి ఉపయోగత్థే సామివచనం. ‘‘తత్థా’’తిపి పాళి, తత్థ నదియన్తి అత్థో. అన్ధకారమ్హి రత్తియాతి రత్తియా అన్ధకారసమయే, కాళపక్ఖరత్తియన్తి అత్థో.

౫౫. అస్సత్థకాలమఞ్ఞాయాతి పరిస్సమం అపనేత్వా ఫలాఫలాని దత్వా ద్వీహతీహచ్చయేన కిలమథస్స విగతకాలం జానిత్వా. ఏకం తం వరం యాచామీతి అహం తం ఏకం వరం యాచామి, మయ్హం ఏకం వరం దేహీతి అత్థో. కిం తం వరన్తి చే? ఆహ – మా మం కస్సచి పావదాతి ‘‘అసుకట్ఠానే సువణ్ణమిగో వసతీ’’తి కస్సచి రఞ్ఞో వా రాజమహామత్తస్స వా మం మా పావద.

అథ తస్మిం పురిసే బారాణసిం పవిట్ఠదివసేయేవ సో రాజా ‘‘అహం, దేవ, సువణ్ణవణ్ణం మిగం మయ్హం ధమ్మం దేసేన్తం సుపినేన అద్దసం, అహఞ్హి సచ్చసుపినా, అద్ధా సో విజ్జతి, తస్మా కఞ్చనమిగస్స ధమ్మం సోతుకామా లభిస్సామి చే జీవిస్సామి, నో చే మే జీవితం నత్థీ’’తి అగ్గమహేసియా వుత్తో తం అస్సాసేత్వా ‘‘సచే మనుస్సలోకే అత్థి, లభిస్ససీ’’తి వత్వా బ్రాహ్మణే పక్కోసాపేత్వా ‘‘సువణ్ణమిగా నామ హోన్తీ’’తి పుచ్ఛిత్వా ‘‘ఆమ, దేవ, హోన్తీ’’తి సుత్వా సహస్సత్థవికం సువణ్ణచఙ్కోటకే ఠపేత్వా తం హత్థిక్ఖన్ధం ఆరోపేత్వా నగరే భేరిం చరాపేసి – ‘‘యో సువణ్ణమిగం ఆచిక్ఖిస్సతి, తస్స హత్థినా సద్ధిం ఇమం దస్సామీ’’తి. తతో ఉత్తరిమ్పి దాతుకామో హుత్వా –

‘‘తస్స గామవరం దమ్మి, నారియో చ అలఙ్కతా;

యో మేతం మిగమక్ఖాతి, మిగానం మిగముత్తమ’’న్తి. (జా. ౧.౧౩.౧౧౭) –

గాథం సువణ్ణపట్టే లిఖాపేత్వా సకలనగరే వాచాపేసి. అథ సో సేట్ఠిపుత్తో తం గాథం సుత్వా రాజపురిసానం సన్తికం గన్త్వా ‘‘రఞ్ఞో ఏవరూపం మిగం ఆచిక్ఖిస్సామి, మం రాజానం దస్సేథా’’తి ఆహ. రాజపురిసా తం రఞ్ఞో సన్తికం నేత్వా తమత్థం ఆరోచేసుం. రాజా ‘‘సచ్చం, భో, అద్దసా’’తి పుచ్ఛి. సో ‘‘సచ్చం, దేవ, మయా సద్ధిం ఆగచ్ఛతు, అహం తం దస్సేస్సామీ’’తి ఆహ. రాజా తమేవ పురిసం మగ్గదేసకం కత్వా మహన్తేన పరివారేన తం ఠానం గన్త్వా తేన మిత్తదుబ్భినా పురిసేన దస్సితం పదేసం ఆవుధహత్థే పురిసే సమన్తతోవ పరివారేత్వా ‘‘ఉక్కుట్ఠిం కరోథా’’తి వత్వా సయం కతిపయేహి జనేహి సద్ధిం ఏకమన్తే అట్ఠాసి. సోపి పురిసో అవిదూరే అట్ఠాసి. మహాసత్తో సద్దం సుత్వా ‘‘మహతో బలకాయస్స సద్దో, అద్ధా తమ్హా మే పురిసా భయేన ఉప్పన్నేన భవితబ్బ’’న్తి ఞత్వా ఉట్ఠాయ సకలపరిసం ఓలోకేత్వా ‘‘రఞ్ఞో ఠితట్ఠానేయేవ మే సోత్థి భవిస్సతీ’’తి రాజాభిముఖో పాయాసి. రాజా తం ఆగచ్ఛన్తం దిస్వా ‘‘నాగబలో అవత్థరన్తో ఆగచ్ఛేయ్యా’’తి సరం సన్నయ్హిత్వా ‘‘ఇమం మిగం సన్తాసేత్వా సచే పలాయతి, విజ్ఝిత్వా దుబ్బలం కత్వా గణ్హిస్సామీ’’తి బోధిసత్తాభిముఖో అహోసి. మహాసత్తో –

‘‘ఆగమేహి మహారాజ, మా మం విజ్ఝి రథేసభ;

కో ను తే ఇదమక్ఖాసి, ఏత్థేసో తిట్ఠతే మిగో’’తి. (జా. ౧.౧౩.౧౨౧) –

గాథం అభాసి. రాజా తస్స మధురకథాయ బజ్ఝిత్వా సరం పటిసంహరిత్వా గారవేన అట్ఠాసి. మహాసత్తోపి రాజానం ఉపసఙ్కమిత్వా మధురపటిసన్థారం అకాసి. మహాజనోపి సబ్బావుధాని అపనేత్వా ఆగన్త్వా రాజానం పరివారేసి. తేన వుత్తం –

౫౬. ‘‘నగరం గన్త్వాన ఆచిక్ఖి, పుచ్ఛితో ధనహేతుకో;

రాజానం సో గహేత్వాన, ఉపగఞ్ఛి మమన్తిక’’న్తి.

తస్సత్థో – యో మిత్తదుబ్భీ పాపపురిసో జీవితం పరిచ్చజిత్వా తథా మయా పాణసంసయతో మోచితో బారాణసినగరం గన్త్వా అత్తనా లద్ధబ్బధననిమిత్తం రఞ్ఞో మం ఆచిక్ఖి, ఆచిక్ఖిత్వా సో రఞ్ఞో గాహాపేతుం మగ్గదేసకో హుత్వా రాజానం గహేత్వా మమ సన్తికముపాగమీతి.

మహాసత్తో సువణ్ణకిఙ్కిణికం చాలేన్తో వియ మధురస్సరేన రాజానం పున పుచ్ఛి – ‘‘కో ను తే ఇదమక్ఖాసి, ఏత్థేసో తిట్ఠతే మిగో’’తి. తస్మిం ఖణే సో పాపపురిసో థోకం పటిక్కమిత్వా సోతపథే అట్ఠాసి. రాజా ‘‘ఇమినా మే త్వం దస్సితో’’తి తం పురిసం నిద్దిసి. తతో బోధిసత్తో –

‘‘సచ్చం కిరేవ మాహంసు, నరా ఏకచ్చియా ఇధ;

కట్ఠం నిప్లవితం సేయ్యో, న త్వేవేకచ్చియో నరో’’తి. (జా. ౧.౧౩.౧౨౩) –

గాథమాహ. తం సుత్వా రాజా సంవేగజాతో –

‘‘కిం ను రురు గరహసి మిగానం, కిం పక్ఖీనం కిం పన మానుసానం;

భయఞ్హి మం విన్దతినప్పరూపం, సుత్వాన తం మానుసిం భాసమాన’’న్తి. (జా. ౧.౧౩.౧౨౪) –

గాథమాహ. తతో మహాపురిసో ‘‘మహారాజ, న మిగం న పక్ఖిం గరహామి, మనుస్సం పన గరహామీ’’తి దస్సేన్తో –

‘‘యముద్ధరిం వాహనే వుయ్హమానం, మహోదకే సలిలే సీఘసోతే;

తతోనిదానం భయమాగతం మమ, దుక్ఖో హవే రాజ అసబ్భి సఙ్గమో’’తి. (జా. ౧.౧౩.౧౨౫) –

ఆహ.

తత్థ నిప్లవితన్తి ఉద్ధరితం, ఏకచ్చియోతి ఏకచ్చో మిత్తదుబ్భీ పాపపురిసో ఉదకే పతన్తోపి ఉత్తారితో నత్వేవ సేయ్యో. కట్ఠఞ్హి నానప్పకారేన ఉపకారాయ సంవత్తతి, మిత్తదుబ్భీ పన వినాసాయ, తస్మా తతో కట్ఠమేవ వరతరన్తి. మిగానన్తి రురుమిగరాజ, మిగానం కిం అఞ్ఞతరం గరహసి, ఉదాహు పక్ఖీనం మనుస్సానన్తి పుచ్ఛతి. భయఞ్హి మం విన్దతినప్పరూపన్తి మహన్తం భయం మం పటిలభతి, అత్తనో సన్తకం వియ కరోతీతి అత్థో.

వాహనేతి పతితపతితే వహితుం సమత్థే గఙ్గావహే. మహోదకే సలిలేతి మహోదకీభూతే సలిలే. ఉభయేనాపి గఙ్గావహస్స బహూదకతం దస్సేతి. తతో నిదానన్తి, మహారాజ, యో మయ్హం తయా దస్సితో పురిసో, ఏసో మయా గఙ్గాయ వుయ్హమానో అడ్ఢరత్తసమయే కరుణం పరిదేవన్తో తతో ఉత్తారితో, తతోనిదానం ఇదం మయ్హం భయమాగతం, అసప్పురిసేహి సమాగమో నామ దుక్ఖోతి.

తం సుత్వా రాజా తస్స కుజ్ఝిత్వా ‘‘ఏవం బహూపకారస్స నామ గుణం న జానాతి, దుక్ఖం ఉప్పాదేతి, విజ్ఝిత్వా నం జీవితక్ఖయం పాపేస్సామీ’’తి సరం సన్నయ్హి. తేన వుత్తం –

౫౭. ‘‘యావతా కరణం సబ్బం, రఞ్ఞో ఆరోచితం మయా;

రాజా సుత్వాన వచనం, ఉసుం తస్స పకప్పయి;

ఇధేవ ఘాతయిస్సామి, మిత్తదుబ్భిం అనరియ’’న్తి.

తత్థ యావతా కరణన్తి యం తస్స మయా కతం ఉపకారకరణం, తం సబ్బం. పకప్పయీతి సన్నయ్హి. మిత్తదుబ్భిన్తి అత్తనో మిత్తేసు ఉపకారీసు దుబ్భనసీలం.

తతో మహాసత్తో ‘‘ఏస బాలో మం నిస్సాయ మా నస్సీ’’తి చిన్తేత్వా ‘‘మహారాజ, వధో నామేస బాలస్స వా పణ్డితస్స వా న సాధూహి పసంసితో, అఞ్ఞదత్థు గరహితో ఏవ, తస్మా మా ఇమం ఘాతేహి, అయం యథారుచి గచ్ఛతు, యఞ్చేవ తస్స ‘దస్సామీ’తి తయా పటిఞ్ఞాతం, తమ్పి అహాపేత్వావ దేహీ’’తి ఆహ. ‘‘అహఞ్చ తే యం ఇచ్ఛితం, తం కరిస్సామి, అత్తానం తుయ్హం దమ్మీ’’తి ఆహ. తేన వుత్తం –

౫౮. ‘‘తమహం అనురక్ఖన్తో, నిమ్మినిం మమ అత్తనా;

తిట్ఠతేసో మహారాజ, కామకారో భవామి తే’’తి.

తత్థ నిమ్మినిన్తి తం మిత్తదుబ్భిం పాపపుగ్గలం అనురక్ఖన్తో మమ అత్తనో అత్తభావేన తం పరివత్తేసిం, అత్తానం రఞ్ఞో నియ్యాతేత్వా రాజహత్థతో పత్తం తస్స మరణం నివారేసిన్తి అత్థో. తిట్ఠతేసోతిఆది వినిమయాకారదస్సనం.

౫౯. ఇదాని యదత్థం సో అత్తవినిమయో కతో, తం దస్సేతుం ఓసానగాథమాహ. తస్సత్థో – తదా మం నిస్సాయ తం మిత్తదుబ్భిం పురిసం తస్మిం రఞ్ఞే జీవితా వోరోపేతుకామే అహం అత్తానం రఞ్ఞో పరిచ్చజన్తో మమ సీలమేవ అనురక్ఖిం, జీవితం పన నారక్ఖిం. యం పనాహమేవ అత్తనో జీవితనిరపేక్ఖం సీలవా ఆసిం, తం సమ్మాసమ్బోధియా ఏవ కారణాతి.

అథ రాజా బోధిసత్తేన అత్తనో జీవితం పరిచ్చజిత్వా తస్స పురిసస్స మరణే నివారేన్తే తుట్ఠమానసో ‘‘గచ్ఛ, భో, మిగరాజస్స అనుగ్గహేన మమ హత్థతో మరణా ముత్తో’’తి వత్వా యథాపటిఞ్ఞాయ తఞ్చస్స ధనం దాపేసి. మహాసత్తస్స యథారుచియావ అనుజానిత్వా తం నగరం నేత్వా నగరఞ్చ బోధిసత్తఞ్చ అలఙ్కారాపేత్వా దేవియా ధమ్మం దేసాపేసి. మహాసత్తో దేవిం ఆదిం కత్వా రఞ్ఞో చ రాజపరిసాయ చ మధురాయ మనుస్సభాసాయ ధమ్మం దేసేత్వా రాజానం దసహి రాజధమ్మేహి ఓవదిత్వా మహాజనం అనుసాసిత్వా అరఞ్ఞం పవిసిత్వా మిగగణపరివుతో వాసం కప్పేసి. రాజాపి మహాసత్తస్స ఓవాదే ఠత్వా సబ్బసత్తానం అభయం దత్వా దానాదీని పుఞ్ఞాని కత్వా సుగతిపరాయనో అహోసి.

తదా సేట్ఠిపుత్తో దేవదత్తో అహోసి, రాజా ఆనన్దో, రురుమిగరాజా లోకనాథో.

తస్స ఇధాపి హేట్ఠా వుత్తనయేనేవ యథారహం సేసపారమియో నిద్ధారేతబ్బా. తథా ఇధాపి పవివేకారామతాయ జనసంసగ్గం అనిచ్ఛతో యూథం పహాయ ఏకకవిహారో, అడ్ఢరత్తసమయే నదియా వుయ్హమానస్స కరుణం పరిదేవన్తస్స పురిసస్స అట్టస్సరం సుత్వా సయితట్ఠానతో వుట్ఠాయ నదీతీరం గన్త్వా మహాగఙ్గాయ మహతి ఉదకోఘే వత్తమానే అత్తనో జీవితం పరిచ్చజిత్వా ఓతరిత్వా సోతం పచ్ఛిన్దిత్వా తం పురిసం అత్తనో పిట్ఠియం ఆరోపేత్వా తీరం పాపేత్వా సమస్సాసేత్వా ఫలాఫలాదీని దత్వా పరిస్సమవినోదనం, పున తం అత్తనో పిట్ఠిం ఆరోపేత్వా అరఞ్ఞతో నీహరిత్వా మహామగ్గే ఓతారణం, సరం సన్నయ్హిత్వా విజ్ఝిస్సామీతి అభిముఖే ఠితస్స రఞ్ఞో నిబ్భయేన హుత్వా పటిముఖమేవ గన్త్వా పఠమతరం మనుస్సభాసాయ ఆలపిత్వా మధురపటిసన్థారకరణం, మిత్తదుబ్భీ పాపపురిసం హన్తుకామం రాజానం ధమ్మకథం కత్వా పునపి అత్తనో జీవితం పరిచ్చజిత్వా మరణతో పమోచనం, తస్స చ రఞ్ఞో యథాపటిఞ్ఞం ధనదాపనం, రఞ్ఞా అత్తనో వరే దీయమానే తేన సబ్బసత్తానం అభయదాపనం, రాజానఞ్చ దేవిఞ్చ పముఖం కత్వా మహాజనస్స ధమ్మం దేసేత్వా దానాదీసు పుఞ్ఞేసు తేసం పతిట్ఠాపనం, లద్ధాభయానం మిగానం ఓవాదం దత్వా మనుస్సానం సస్సఖాదనతో నివారణం, పణ్ణసఞ్ఞాయ చ తస్స యావజ్జకాలా థావరకరణన్తి ఏవమాదయో మహాసత్తస్స గుణానుభావా విభావేతబ్బాతి.

రురుమిగరాజచరియావణ్ణనా నిట్ఠితా.