౪. చూళబోధిచరియావణ్ణనా

౨౬. చతుత్థే చూళబోధీతి మహాబోధిపరిబ్బాజకత్తభావం ఉపాదాయ ఇధ ‘‘చూళబోధీ’’తి సమఞ్ఞా ఆరోపితా, న పన ఇమస్మిం ఏవ జాతకే (జా. ౧.౧౦.౪౯ ఆదయో) అత్తనో జేట్ఠభాతికాదినో మహాబోధిస్స సమ్భవతోతి దట్ఠబ్బం. సుసీలవాతి సుట్ఠు సీలవా, సమ్పన్నసీలోతి అత్థో. భవం దిస్వాన భయతోతి కామాదిభవం భాయితబ్బభావేన పస్సిత్వా. నేక్ఖమ్మన్తి ఏత్థ చ-సద్దస్స లోపో దట్ఠబ్బో, తేన ‘‘దిస్వానా’’తి పదం ఆకడ్ఢీయతి. ఇదం వుత్తం హోతి – జాతిజరాబ్యాధిమరణం అపాయదుక్ఖం అతీతే వట్టమూలకం దుక్ఖం, అనాగతే వట్టమూలకం దుక్ఖం, పచ్చుప్పన్నే ఆహారపరియేట్ఠిమూలకం దుక్ఖన్తి ఇమేసం అట్ఠన్నం సంవేగవత్థూనం పచ్చవేక్ఖణేన సబ్బమ్పి కామాదిభేదం భవం సంసారభయతో ఉపట్ఠహమానం దిస్వా నిబ్బానం తస్స ఉపాయభూతా సమథవిపస్సనా తదుపాయభూతా చ పబ్బజ్జాతి ఇదం తివిధమ్పి నేక్ఖమ్మం అనుస్సవాదిసిద్ధేన ఞాణచక్ఖునా తప్పటిపక్ఖతో దిస్వా తాపసపబ్బజ్జూపగమనేన అనేకాదీనవాకులా గహట్ఠభావా అభినిక్ఖమిత్వా గతోతి.

౨౭. దుతియికాతి పోరాణదుతియికా, గిహికాలే పజాపతిభూతా. కనకసన్నిభాతి కఞ్చనసన్నిభత్తచా. వట్టే అనపేక్ఖాతి సంసారే నిరాలయా. నేక్ఖమ్మం అభినిక్ఖమీతి నేక్ఖమ్మత్థాయ గేహతో నిక్ఖమి, పబ్బజీతి అత్థో.

౨౮. ఆలయన్తి సత్తా ఏతేనాతి ఆలయో, తణ్హా, తదభావేన నిరాలయా. తతో ఏవ ఞాతీసు తణ్హాబన్ధనస్స ఛిన్నత్తా ఛిన్నబన్ధు. ఏవం గిహిబన్ధనాభావం దస్సేత్వా ఇదాని పబ్బజితానమ్పి కేసఞ్చి యం హోతి బన్ధనం, తస్సాపి అభావం దస్సేతుం ‘‘అనపేక్ఖా కులే గణే’’తి వుత్తం. తత్థ కులేతి ఉపట్ఠాకకులే. గణేతి తాపసగణే, సేసా బ్రహ్మచారినోతి వుచ్చన్తి. ఉపాగమున్తి ఉభోపి మయం ఉపాగమిమ్హా.

౨౯. తత్థాతి బారాణసిసామన్తే. నిపకాతి పఞ్ఞవన్తో. నిరాకులేతి జనసఞ్చారరహితత్తా జనేహి అనాకులే, అప్పసద్దేతి మిగపక్ఖీనం ఉట్ఠాపనతో తేసం వస్సితసద్దేనాపి విరహితత్తా అప్పసద్దే. రాజుయ్యానే వసాముభోతి బారాణసిరఞ్ఞో ఉయ్యానే మయం ఉభో జనా తదా వసామ.

తత్రాయం అనుపుబ్బికథా – అతీతే ఇమస్మిం ఏవ భద్దకప్పే బోధిసత్తో బ్రహ్మలోకతో చవిత్వా అఞ్ఞతరస్మిం కాసిగామే ఏకస్స మహావిభవస్స బ్రాహ్మణస్స పుత్తో హుత్వా నిబ్బత్తి. తస్స నామగ్గహణసమయే ‘‘బోధికుమారో’’తి నామం కరింసు. వయప్పత్తకాలే పనస్స తక్కసిలం గన్త్వా సబ్బసిప్పాని ఉగ్గణ్హిత్వా పచ్చాగతస్స అనిచ్ఛమానకస్సేవ మాతాపితరో సమజాతికం కులకుమారికం ఆనేసుం. సాపి బ్రహ్మలోకచుతావ ఉత్తమరూపధరా దేవచ్ఛరాపటిభాగా. తేసం అనిచ్ఛమానానం ఏవ అఞ్ఞమఞ్ఞం ఆవాహవివాహం కరింసు. ఉభిన్నమ్పి పన నేసం కిలేసముదాచారో న భూతపుబ్బో, సారాగవసేన అఞ్ఞమఞ్ఞం ఓలోకనమ్పి నాహోసి, కా పన కథా ఇతరసంసగ్గే. ఏవం పరిసుద్ధసీలా అహేసుం.

అపరభాగే మహాసత్తో మాతాపితూసు కాలంకతేసు తేసం సరీరకిచ్చం కత్వా తం పక్కోసాపేత్వా ‘‘భద్దే, త్వం ఇమం అసీతికోటిధనం గహేత్వా సుఖేన జీవాహీ’’తి ఆహ. ‘‘త్వం పన అయ్యపుత్తా’’తి? ‘‘మయ్హం ధనేన కిచ్చం నత్థి, పబ్బజిస్సామీ’’తి. ‘‘కిం పన పబ్బజ్జా ఇత్థీనమ్పి న వట్టతీ’’తి? ‘‘వట్టతి, భద్దే’’తి. ‘‘తేన హి మయ్హమ్పి ధనేన కిచ్చం నత్థి, అహమ్పి పబ్బజిస్సామీ’’తి. తే ఉభోపి సబ్బం విభవం పరిచ్చజిత్వా మహాదానం దత్వా నిక్ఖమిత్వా అరఞ్ఞం పవిసిత్వా పబ్బజిత్వా ఉఞ్ఛాచరియాయ ఫలాఫలేహి యాపేన్తా పబ్బజ్జాసుఖేనేవ దస సంవచ్ఛరాని వసిత్వా లోణమ్బిలసేవనత్థాయ జనపదచారికం చరన్తా అనుపుబ్బేన బారాణసిం పత్వా రాజుయ్యానే వసింసు. తేన వుత్తం ‘‘రాజుయ్యానే వసాముభో’’తి.

౩౦. అథేకదివసం రాజా ఉయ్యానకీళం గతో. ఉయ్యానస్స ఏకపస్సే పబ్బజ్జాసుఖేన వీతినామేన్తానం తేసం సమీపట్ఠానం గన్త్వా పరమపాసాదికం ఉత్తమరూపధరం పరిబ్బాజికం ఓలోకేన్తో కిలేసవసేన పటిబద్ధచిత్తో హుత్వా బోధిసత్తం ‘‘అయం తే పరిబ్బాజికా కిం హోతీ’’తి పుచ్ఛి. తేన ‘‘న చ కిఞ్చి హోతి, కేవలం ఏకపబ్బజ్జాయ పబ్బజితా, అపి చ ఖో పన గిహికాలే పాదపరిచారికా అహోసీ’’తి వుత్తే రాజా ‘‘అయం కిరేతస్స న కిఞ్చి హోతి, అపి చ ఖో పనస్స గిహికాలే పాదపరిచారికా అహోసి, యంనూనాహం ఇమం అన్తేపురం పవేసేయ్యం, తేనేవస్స ఇమిస్సా పటిపత్తిం జానిస్సామీ’’తి అన్ధబాలో తత్థ అత్తనో పటిబద్ధచిత్తం నివారేతుం అసక్కోన్తో అఞ్ఞతరం పురిసం ఆణాపేసి ‘‘ఇమం పరిబ్బాజికం రాజనివేసనం నేహీ’’తి.

సో తస్స పటిస్సుణిత్వా ‘‘అధమ్మో లోకే వత్తతీ’’తిఆదీని వత్వా పరిదేవమానం ఏవ తం ఆదాయ పాయాసి. బోధిసత్తో తస్సా పరిదేవనసద్దం సుత్వా ఏకవారం ఓలోకేత్వా పున న ఓలోకేసి. ‘‘సచే పనాహం వారేస్సామి, తేసు చిత్తం పదోసేత్వా మయ్హం సీలస్స అన్తరాయో భవిస్సతీ’’తి సీలపారమింయేవ ఆవజ్జేన్తో నిసీది. తేన వుత్తం ‘‘ఉయ్యానదస్సనం గన్త్వా, రాజా అద్దస బ్రాహ్మణి’’న్తిఆది.

తత్థ తుయ్హేసా కా కస్స భరియాతి తుయ్హం తవ ఏసా కా, కిం భరియా, ఉదాహు భగినీ వా సమానా కస్స అఞ్ఞస్స భరియా.

౩౧. న మయ్హం భరియా ఏసాతి కామఞ్చేసా మయ్హం గిహికాలే భరియా అహోసి, పబ్బజితకాలతో పట్ఠాయ న మయ్హం భరియా ఏసా, నాపి అహం ఏతిస్సా సామికో, కేవలం పన సహధమ్మా ఏకసాసనీ, అహమ్పి పరిబ్బాజకో అయమ్పి పరిబ్బాజికాతి సమానధమ్మా పరిబ్బాజకసాసనేన ఏకసాసనీ, సబ్రహ్మచారినీతి అత్థో.

౩౨. తిస్సా సారత్తగధితోతి కామరాగేన సారత్తో హుత్వా పటిబద్ధో. గాహాపేత్వాన చేటకేతి చేటకేహి గణ్హాపేత్వా చేటకే వా అత్తనో రాజపురిసే ఆణాపేత్వా తం పరిబ్బాజికం గణ్హాపేత్వా. నిప్పీళయన్తో బలసాతి తం అనిచ్ఛమానం ఏవ ఆకడ్ఢనపరికడ్ఢనాదినా నిప్పీళయన్తో బాధేన్తో, తథాపి అగచ్ఛన్తిం బలసా బలక్కారేన రాజపురిసేహి గణ్హాపేత్వా అత్తనో అన్తేపురం పవేసేసి.

౩౩. ఓదపత్తకియాతి ఉదకపత్తం ఆమసిత్వా గహితభరియా ఓదపత్తికా నామ, ఇదం వచనం పురాణదుతియికాభావేన ఉపలక్ఖణమత్తం దట్ఠబ్బం, సా పనస్స బ్రాహ్మణవివాహవసేన మాతాపితూహి సమ్పటిపాదితా, ‘‘ఓదపత్తకియా’’తి చ భావేనభావలక్ఖణే భుమ్మం. సహజాతి పబ్బజ్జాజాతివసేన సహజాతా, తేనేవాహ ‘‘ఏకసాసనీ’’తి. ‘‘ఏకసాసనీ’’తి చ ఇదం భుమ్మత్థే పచ్చత్తం, ఏకసాసనియాతి అత్థో. నయన్తియాతి నీయన్తియా. కోపో మే ఉపపజ్జథాతి అయం తే గిహికాలే భరియా బ్రాహ్మణీ సీలవతీ, పబ్బజితకాలే చ సబ్రహ్మచారినీభావతో సహజాతా భగినీ, సా తుయ్హం పురతో బలక్కారేన ఆకడ్ఢిత్వా నీయతి. ‘‘బోధిబ్రాహ్మణ, కిం తే పురిసభావ’’న్తి పురిసమానేన ఉస్సాహితో చిరకాలసయితో వమ్మికబిలతో కేనచి పురిసేన ఘట్టితో ‘‘సుసూ’’తి ఫణం కరోన్తో ఆసివిసో వియ మే చిత్తతో కోపో సహసా వుట్ఠాసి.

౩౪-౫. సహకోపే సముప్పన్నేతి కోపుప్పత్తియా సహ, తస్స ఉప్పత్తిసమనన్తరమేవాతి అత్థో. సీలబ్బతమనుస్సరిన్తి అత్తనో సీలపారమిం ఆవజ్జేసిం. తత్థేవ కోపం నిగ్గణ్హిన్తి తస్మిం ఏవ ఆసనే యథానిసిన్నోవ తం కోపం నివారేసిం. నాదాసిం వడ్ఢితూపరీతి తతో ఏకవారుప్పత్తితో ఉపరి ఉద్ధం వడ్ఢితుం న అదాసిం. ఇదం వుత్తం హోతి – కోపే ఉప్పన్నమత్తే ఏవ ‘‘నను త్వం, బోధిపరిబ్బాజక, సబ్బపారమియో పూరేత్వా సబ్బఞ్ఞుతఞ్ఞాణం పటివిజ్ఝితుకామో, తస్స తే కిమిదం సీలమత్తేపి ఉపక్ఖలనం, తయిదం గున్నం ఖురమత్తోదకే ఓసీదన్తస్స మహాసముద్దస్స పరతీరం గణ్హితుకామతా వియ హోతీ’’తి అత్తానం పరిభాసిత్వా పటిసఙ్ఖానబలేన తస్మిం ఏవ ఖణే కోపం నిగ్గహేత్వా పున ఉప్పజ్జనవసేనస్స వడ్ఢితుం న అదాసిన్తి. తేనేవాహ ‘‘యది నం బ్రాహ్మణి’’న్తిఆది.

తస్సత్థో – తం పరిబ్బాజికం బ్రాహ్మణిం సో రాజా వా అఞ్ఞో వా కోచి తిణ్హాయపి నిసితాయ సత్తియా కోట్టేయ్య, ఖణ్డాఖణ్డికం యది ఛిన్దేయ్య, ఏవం సన్తేపి సీలం అత్తనో సీలపారమిం నేవ భిన్దేయ్యం. కస్మా? బోధియా ఏవ కారణా, సబ్బత్థ అఖణ్డితసీలేనేవ సక్కా సమ్మాసమ్బోధిం పాపుణితుం, న ఇతరేనాతి.

౩౬. న మే సా బ్రాహ్మణీ దేస్సాతి సా బ్రాహ్మణీ జాతియా గోత్తేన కులప్పదేసేన ఆచారసమ్పత్తియా చిరపరిచయేన పబ్బజ్జాదిగుణసమ్పత్తియా చాతి సబ్బప్పకారేన న మే దేస్సా న అప్పియా, ఏతిస్సా మమ అప్పియభావో కోచి నత్థి. నపి మే బలం న విజ్జతీతి మయ్హమ్పి బలం న న విజ్జతి, అత్థి ఏవ. అహం నాగబలో థామసమ్పన్నో, ఇచ్ఛమానో సహసా వుట్ఠహిత్వా తం ఆకడ్ఢన్తే పురిసే నిప్పోథేత్వా తం గహేత్వా యథిచ్ఛితట్ఠానం గన్తుం సమత్థోతి దస్సేతి. సబ్బఞ్ఞుతం పియం మయ్హన్తి తతో పరిబ్బాజికతో సతగుణేన సహస్సగుణేన సతసహస్సగుణేన సబ్బఞ్ఞుతఞ్ఞాణమేవ మయ్హం పియం. తస్మా సీలానురక్ఖిస్సన్తి తేన కారణేన సీలమేవ అనురక్ఖిస్సం.

అథ సో రాజా ఉయ్యానే పపఞ్చం అకత్వావ సీఘతరం గన్త్వా తం పరిబ్బాజికం పక్కోసాపేత్వా మహన్తేన యసేన నిమన్తేసి. సా యసస్స అగుణం పబ్బజ్జాయ గుణం అత్తనో బోధిసత్తస్స చ మహన్తం భోగక్ఖన్ధం పహాయ సంవేగేన పబ్బజితభావఞ్చ కథేసి. రాజా కేనచి పరియాయేన తస్సా మనం అలభన్తో చిన్తేసి – ‘‘అయం పరిబ్బాజికా సీలవతీ కల్యాణధమ్మా, సోపి పరిబ్బాజకో ఇమాయ ఆకడ్ఢిత్వా నీయమానాయ న కిఞ్చి విప్పకారం దస్సేసి, సబ్బత్థ నిరపేక్ఖచిత్తో, న ఖో పన మేతం పతిరూపం, యం ఏవరూపేసు గుణవన్తేసు విప్పకారో, యంనూనాహం ఇమం పరిబ్బాజికం గహేత్వా ఉయ్యానం గన్త్వా ఇమం, తఞ్చ పరిబ్బాజకం ఖమాపేయ్య’’న్తి? ఏవం పన చిన్తేత్వా ‘‘పరిబ్బాజికం ఉయ్యానం ఆనేథా’’తి పురిసే ఆణాపేత్వా సయం పఠమతరం గన్త్వా బోధిసత్తం ఉపసఙ్కమిత్వా పుచ్ఛి – ‘‘భో పబ్బజిత, కిం మయా తాయ పరిబ్బాజికాయ నీయమానాయ కోపో తే ఉప్పజ్జిత్థా’’తి. మహాసత్తో ఆహ –

‘‘ఉప్పజ్జి మే న ముచ్చిత్థ, న మే ముచ్చిత్థ జీవతో;

రజంవ విపులా వుట్ఠి, ఖిప్పమేవ నివారయి’’న్తి. (జా. ౧.౧౦.౫౨);

తం సుత్వా రాజా ‘‘కిం ను ఖో ఏస కోపమేవ సన్ధాయ వదతి, ఉదాహు అఞ్ఞం కిఞ్చి సిప్పాదిక’’న్తి చిన్తేత్వా పున పుచ్ఛి –

‘‘కిం తే ఉప్పజ్జి నో ముచ్చి, కిం తే నో ముచ్చి జీవతో;

రజంవ విపులా వుట్ఠి, కతమం తం నివారయీ’’తి. (జా. ౧.౧౦.౫౩);

తత్థ ఉప్పజ్జీతి ఏకవారం ఉప్పజ్జి, న పున ఉప్పజ్జి. న ముచ్చిత్థాతి కాయవచీవికారుప్పాదనవసేన పన న ముచ్చిత్థ, న నం బహి పవత్తితుం విస్సజ్జేసిన్తి అత్థో. రజంవ విపులా వుట్ఠీతి యథా నామ గిమ్హానం పచ్ఛిమే మాసే ఉప్పన్నం రజం విపులా అకాలవుట్ఠిధారా ఠానసో నివారేతి, ఏవం తం వూపసమేన్తో నివారయిం, నివారేసిన్తి అత్థో.

అథస్స మహాపురిసో నానప్పకారేన కోధే ఆదీనవం పకాసేన్తో –

‘‘యమ్హి జాతే న పస్సతి, అజాతే సాధు పస్సతి;

సో మే ఉప్పజ్జి నో ముచ్చి, కోధో దుమ్మేధగోచరో.

‘‘యేన జాతేన నన్దన్తి, అమిత్తా దుక్ఖమేసినో;

సో మే ఉప్పజ్జి నో ముచ్చి, కోధో దుమ్మేధగోచరో.

‘‘యస్మిఞ్చ జాయమానమ్హి, సదత్థం నావబుజ్ఝతి;

సో మే ఉప్పజ్జి నో ముచ్చి, కోధో దుమ్మేధగోచరో.

‘‘యేనాభిభూతో కుసలం జహాతి, పరక్కరే విపులఞ్చాపి అత్థం;

స భీమసేనో బలవా పమద్దీ, కోధో మహారాజా న మే అముచ్చథ.

‘‘కట్ఠస్మిం మన్థమానస్మిం, పావకో నామ జాయతి;

తమేవ కట్ఠం డహతి, యస్మా సో జాయతే గిని.

‘‘ఏవం మన్దస్స పోసస్స, బాలస్స అవిజానతో;

సారమ్భా జాయతే కోధో, సపి తేనేవ డయ్హతి.

‘‘అగ్గీవ తిణకట్ఠస్మిం, కోధో యస్స పవడ్ఢతి;

నిహీయతి తస్స యసో, కాళపక్ఖేవ చన్దిమా.

‘‘అనిన్ధో ధూమకేతూవ, కోధో యస్సూపసమ్మతి;

ఆపూరతి తస్స యసో, సుక్కపక్ఖేవ చన్దిమా’’తి. (జా. ౧.౧౦.౫౪-౬౧) –

ఇమాహి గాథాహి ధమ్మం దేసేసి.

తత్థ న పస్సతీతి అత్తత్థమ్పి న పస్సతి, పగేవ పరత్థం. సాధు పస్సతీతి అత్తత్థం పరత్థం ఉభయత్థఞ్చ సమ్మదేవ పస్సతి. దుమ్మేధగోచరోతి నిప్పఞ్ఞానం విసయభూతో, నిప్పఞ్ఞో వా గోచరో ఆహారో ఇన్ధనం ఏతస్సాతి దుమ్మేధగోచరో. దుక్ఖమేసినోతి దుక్ఖం ఇచ్ఛన్తా. సదత్థన్తి అత్తనో అత్థం వుడ్ఢిం. పరక్కరేతి అపనేయ్య వినాసేయ్య. సభీమసేనోతి సో భీమాయ భయజననియా మహతియా కిలేససేనాయ సమన్నాగతో. పమద్దీతి బలవభావేన సత్తే పమద్దనసీలో. న మే అముచ్చథాతి మమ సన్తికా మోక్ఖం న లభి, అబ్భన్తరే ఏవ దమితో, నిబ్బిసేవనో కతోతి అత్థో. ఖీరం వియ వా ముహుత్తం దధిభావేన చిత్తేన పతిట్ఠహిత్థాతిపి అత్థో.

మన్థమానస్మిన్తి అరణిసహితే మథియమానే. ‘‘మథమానస్మి’’న్తిపి పాఠో. యస్మాతి యతో కట్ఠా. గినీతి అగ్గి. బాలస్స అవిజానతోతి బాలస్స అజానన్తస్స. సారమ్భా జాయతేతి కరణుత్తరియకరణలక్ఖణా సారమ్భా అరణిమన్థనతో వియ పావకో కోధో జాయతే. సపి తేనేవాతి సోపి బాలో తేనేవ కోధేన కట్ఠం వియ అగ్గినా డయ్హతి. అనిన్ధో ధూమకేతూవాతి అనిన్ధనో అగ్గి వియ. తస్సాతి తస్స అధివాసనఖన్తియా సమన్నాగతస్స పుగ్గలస్స సుక్కపక్ఖే చన్దో వియ లద్ధో, యసో అపరాపరం ఆపూరతీతి.

రాజా మహాసత్తస్స ధమ్మకథం సుత్వా మహాపురిసం పరిబ్బాజికమ్పి రాజగేహతో ఆగతం ఖమాపేత్వా ‘‘తుమ్హే పబ్బజ్జాసుఖం అనుభవన్తా ఇధేవ ఉయ్యానే వసథ, అహం వో ధమ్మికం రక్ఖావరణగుత్తిం కరిస్సామీ’’తి వత్వా వన్దిత్వా పక్కామి. తే ఉభోపి తత్థేవ వసింసు. అపరభాగే పరిబ్బాజికా కాలమకాసి. బోధిసత్తో హిమవన్తం పవిసిత్వా ఝానాభిఞ్ఞాయో నిబ్బత్తేత్వా ఆయుపరియోసానే బ్రహ్మలోకపరాయనో అహోసి.

తదా పరిబ్బాజికా రాహులమాతా అహోసి, రాజా ఆనన్దత్థేరో, బోధిపరిబ్బాజకో లోకనాథో.

తస్స ఇధాపి యథారహం సేసపారమియో నిద్ధారేతబ్బా. తథా మహన్తం భోగక్ఖన్ధం మహన్తఞ్చ ఞాతిపరివట్టం పహాయ మహాభినిక్ఖమనసదిసం గేహతో నిక్ఖమనం, తథా నిక్ఖమిత్వా పబ్బజితస్స బహుజనసమ్మతస్స సతో పరమప్పిచ్ఛతాయ కులేసు చ గణేసు చ అలగ్గతా, అచ్చన్తమేవ లాభసక్కారజిగుచ్ఛాయ పవివేకాభిరతి, అతిసయవతీ చ అభిసల్లేఖవుత్తి, తథారూపాయ సీలవతియా కల్యాణధమ్మాయ పరిబ్బాజికాయ అననుఞ్ఞాతా అత్తనో పురతో బలక్కారేన పరామసియమానాయ సీలపారమిం ఆవజ్జేత్వా వికారానాపత్తి, కతాపరాధే చ తస్మిం రాజిని ఉపగతే హితచిత్తతం మేత్తచిత్తతం ఉపట్ఠపేత్వా దిట్ఠధమ్మికసమ్పరాయికేహి సమనుసాసనన్తి ఏవమాదయో ఇధ మహాపురిసస్స గుణానుభావా విభావేతబ్బా. తేనేతం వుచ్చతి ‘‘ఏవం అచ్ఛరియా హేతే…పే… ధమ్మస్స అనుధమ్మతో’’తి.

చూళబోధిచరియావణ్ణనా నిట్ఠితా.