౨. సానుసయవారవణ్ణనా

౬౬-౧౩౧. సానుసయవారే పన యో కామరాగానుసయేన సానుసయోతి యథా ఏకన్తరికజరాదిరోగేన ఆబాధికో యావ తమ్హా రోగా న ముచ్చతి, తావ తస్స రోగస్స అనుప్పత్తిక్ఖణేపి సరోగోయేవ నామ హోతి. ఏవం ససంకిలేసస్స వట్టగామిసత్తస్స యావ అరియమగ్గేన అనుసయా సముగ్ఘాతం న గచ్ఛన్తి, తావ తేసం అనుసయానం అనుప్పత్తిక్ఖణేపి సానుసయోయేవ నామ హోతి. ఏవరూపం సానుసయతం సన్ధాయ ‘ఆమన్తా’తి వుత్తం. సేసమేత్థ అనుసయవారసదిసమేవ.

ఓకాసవారే పన ‘‘రూపధాతుయా అరూపధాతుయా ఏత్థ మానానుసయేన సానుసయో’’తి వుత్తే తాసు ధాతూసు పుగ్గలస్స సానుసయతా పఞ్ఞాయేయ్య, అనుసయస్స ఉప్పత్తిట్ఠానం న పఞ్ఞాయేయ్య. అనుసయస్స చ ఉప్పత్తిట్ఠానదస్సనత్థం అయం వారో ఆరద్ధో, తస్మా తతో మానానుసయేన సానుసయోతి వుత్తం. ఏవఞ్హి సతి తతో ధాతుద్వయతో ఉప్పన్నేన మానానుసయేన సానుసయోతి అనుసయస్స ఉప్పత్తిట్ఠానం దస్సితం హోతి. ఇమస్స పన పఞ్హస్స అత్థే అవుత్తే ఆదిపఞ్హస్స అత్థో పాకటో న హోతీతి పఠమం న వుత్తో, తస్మా సో ఏవం వేదితబ్బో. యతో కామరాగానుసయేనాతి యతో ఉప్పన్నేన కామరాగానుసయేన సానుసయో, కిం సో తతో ఉప్పన్నేన పటిఘానుసయేనపి సానుసయోతి? యస్మా పనేతే ద్వే ఏకస్మా ఠానా నుప్పజ్జన్తి; తస్మా ‘‘నో’’తి పటిసేధో కతో. అరహా సబ్బత్థాతి అరహా సబ్బధమ్మేసు ఉప్పజ్జనకేన కేనచి అనుసయేన నిరానుసయోతి. ఇమినా అత్థవసేన నిప్పదేసట్ఠానేసు భుమ్మవచనమేవ కతన్తి. ఇమినా ఉపాయేన సబ్బత్థ అత్థవినిచ్ఛయో వేదితబ్బోతి.

సానుసయవారవణ్ణనా.