౧. మనుస్సలోకకథావణ్ణనా

౮౦౨-౮౦౩. ఇదాని మనుస్సలోకకథా నామ హోతి. తత్థ ‘‘తథాగతో లోకే, జాతో లోకే సంవడ్ఢో, లోకం అభిభుయ్య విహరతి అనుపలిత్తో లోకేనా’’తి (సం. ని. ౩.౯౪) సుత్తం అయోనిసో గహేత్వా ‘‘భగవా తుసితభవనే నిబ్బత్తో తత్థేవ వసతి, న మనుస్సలోకం ఆగచ్ఛతి, నిమ్మితరూపమత్తకం పనేత్థ దస్సేతీ’’తి యేసం లద్ధి, సేయ్యథాపి ఏతరహి వేతుల్లకానంయేవ, తే సన్ధాయ పుచ్ఛా సకవాదిస్స, పటిఞ్ఞా ఇతరస్స. అథ నం పుట్ఠోకాసేన చేవ సుత్తసాధనేన చ సఞ్ఞాపేతుం నను అత్థీతిఆదిమాహ. లోకే జాతోతి పరవాదీ తుసితపురం సన్ధాయ వదతి. సత్థారా పనేతం మనుస్సలోకఞ్ఞేవ సన్ధాయ లోకం వుత్తం. లోకం అభిభుయ్యాతి పరవాదీ మనుస్సలోకం అభిభవిత్వాతి దిట్ఠియా వదతి, సత్థా పన ఆరమ్మణలోకం అభిభవిత్వా విహాసి. అనుపలిత్తో లోకేనాతి పరవాదీ మనుస్సలోకేన అనుపలిత్తతంవ సన్ధాయ వదతి, సత్థా పన లోకధమ్మేసు కిలేసేహి అనుపలిత్తో విహాసి. తస్మా అసాధకమేతన్తి.

మనుస్సలోకకథావణ్ణనా.