౯. పటుప్పన్నఞాణకథావణ్ణనా

౪౪౧-౪౪౨. ఇదాని పటుప్పన్నఞాణకథా నామ హోతి. తత్థ యేసం ‘‘సబ్బసఙ్ఖారేసు అనిచ్చతో దిట్ఠేసు తమ్పి ఞాణం అనిచ్చతో దిట్ఠం హోతీ’’తి వచనం నిస్సాయ ‘‘అవిసేసేన సబ్బస్మిం పచ్చుప్పన్నే ఞాణం అత్థీ’’తి లద్ధి, సేయ్యథాపి అన్ధకానం; తే సన్ధాయ పటుప్పన్నేతి పుచ్ఛా సకవాదిస్స, పటిఞ్ఞా ఇతరస్స. అథ నం ‘‘యది అవిసేసేన పటుప్పన్నే ఞాణం అత్థి, ఖణపచ్చుప్పన్నేపి తేన భవితబ్బం. ఏవం సన్తే ద్విన్నం ఞాణానం ఏకతో అభావా తేనేవ ఞాణేన తం జానితబ్బం హోతీ’’తి చోదనత్థం తేనాతి అనుయోగో సకవాదిస్స. తత్థ పఠమపఞ్హే తేనేవ తం జానితుం న సక్కాతి పటిక్ఖేపో ఇతరస్స. దుతియపఞ్హే సన్తతిం సన్ధాయ పటిఞ్ఞా తస్సేవ. పటిపాటితో భఙ్గం పస్సన్తో భఙ్గానుపస్సనేనేవ భఙ్గానుపస్సనాఞాణం పస్సతీతి అధిప్పాయో. తేన ఞాణేన తం ఞాణం జానాతీతిఆదీసుపి ఏసేవ నయో. తేన ఫస్సేన తం ఫస్సన్తిఆదీనిస్స లేసోకాసనివారణత్థం వుత్తాని. యం పనేతేన లద్ధిపతిట్ఠాపనత్థం నను సబ్బసఙ్ఖారేతిఆది వుత్తం. తత్థ నయతో తం ఞాణం దిట్ఠం హోతి, న ఆరమ్మణతోతి అధిప్పాయేన పటిఞ్ఞా సకవాదిస్స. తస్మా ఏవం పతిట్ఠితాపిస్స లద్ధి అప్పతిట్ఠితావ హోతి.

పటుప్పన్నఞాణకథావణ్ణనా.