౧౦. నిద్దసవత్థుసుత్తవణ్ణనా

౨౦. దసమే నిద్దసవత్థూనీతి నిద్దసాదివత్థూని, ‘‘నిద్దసో భిక్ఖు, నిబ్బీసో, నిత్తింసో, నిచ్చత్తాలీసో, నిప్పఞ్ఞాసో’’తి ఏవం వచనకారణాని. అయం కిర పఞ్హో తిత్థియసమయే ఉప్పన్నో. తిత్థియా హి దసవస్సకాలే మతం నిగణ్ఠం నిద్దసోతి వదన్తి. సో కిర పున దసవస్సో న హోతి. న కేవలఞ్చ దసవస్సో, నవవస్సోపి ఏకవస్సోపి న హోతి. ఏతేనేవ నయేన వీసతివస్సాదికాలేపి మతం నిగణ్ఠం ‘‘నిబ్బీసో నిత్తింసో నిచ్చత్తాలీసో నిప్పఞ్ఞాసో’’తి వదన్తి. ఆయస్మా ఆనన్దో గామే విచరన్తో తం కథం సుత్వా విహారం గన్త్వా భగవతో ఆరోచేసి. భగవా ఆహ – ‘‘న ఇదం, ఆనన్ద, తిత్థియానం అధివచనం, మమ సాసనే ఖీణాసవస్సేతం అధివచనం. ఖీణాసవో హి దసవస్సకాలే పరినిబ్బుతో పున దసవస్సో న హోతి. న కేవలఞ్చ దసవస్సోవ, నవవస్సోపి…పే… ఏకవస్సోపి. న కేవలఞ్చ ఏకవస్సోవ, ఏకాదసమాసికోపి…పే… ఏకమాసికోపి ఏకముహుత్తికోపి న హోతియేవ’’. కస్మా? పున పటిసన్ధియా అభావా. నిబ్బీసాదీసుపి ఏసేవ నయో. ఇతి భగవా ‘‘మమ సాసనే ఖీణాసవస్సేతం అధివచన’’న్తి వత్వా యేహి కారణేహి నిద్దసో హోతి, తాని దస్సేతుం ఇమం దేసనం ఆరభి.

తత్థ ఇధాతి ఇమస్మిం సాసనే. సిక్ఖాసమాదానే తిబ్బచ్ఛన్దో హోతీతి సిక్ఖాత్తయపూరణే బలవచ్ఛన్దో హోతి. ఆయతిఞ్చ సిక్ఖాసమాదానే అవిగతపేమోతి అనాగతే పునదివసాదీసుపి సిక్ఖాపూరణే అవిగతపేమేనేవ సమన్నాగతో హోతి. ధమ్మనిసన్తియాతి ధమ్మనిసామనాయ. విపస్సనాయేతం అధివచనం. ఇచ్ఛావినయేతి తణ్హావినయే. పటిసల్లానేతి ఏకీభావే. వీరియారమ్భేతి కాయికచేతసికస్స వీరియస్స పూరణే. సతినేపక్కేతి సతియఞ్చేవ నిపకభావే. దిట్ఠిపటివేధేతి మగ్గదస్సనే. సేసం సబ్బత్థ ఉత్తానమేవాతి.

అనుసయవగ్గో దుతియో.