౩. సీలసుత్తవణ్ణనా

౨౧౩. తతియే దుస్సీలోతి అసీలో నిస్సీలో. సీలవిపన్నోతి విపన్నసీలో భిన్నసంవరో. పమాదాధికరణన్తి పమాదకారణా. ఇదఞ్చ సుత్తం గహట్ఠానం వసేన ఆగతం, పబ్బజితానమ్పి పన లబ్భతేవ. గహట్ఠో హి యేన యేన సిప్పట్ఠానేన జీవికం కప్పేతి, యది కసియా, యది వణిజ్జాయ, పాణాతిపాతాదివసేన పమత్తో తం తం యథాకాలం సమ్పాదేతుం న సక్కోతి, అథస్స మూలం వినస్సతి. మాఘాతకాలేపి పాణాతిపాతం అదిన్నాదానాదీని చ కరోన్తో దణ్డవసేన మహతిం భోగజానిం నిగచ్ఛతి. పబ్బజితో దుస్సీలో పమాదకారణా సీలతో బుద్ధవచనతో ఝానతో సత్తఅరియధనతో చ జానిం నిగచ్ఛతి. గహట్ఠస్స ‘‘అసుకో అసుకకులే జాతో దుస్సీలో పాపధమ్మో పరిచ్చత్తఇధలోకపరలోకో సలాకభత్తమత్తమ్పి న దేతీ’’తి చతుపరిసమజ్ఝే పాపకో కిత్తిసద్దో అబ్భుగ్గచ్ఛతి. పబ్బజితస్స ‘‘అసుకో నాసక్ఖి సీలం రక్ఖితుం బుద్ధవచనం గహేతుం, వేజ్జకమ్మాదీహి జీవతి, ఛహి అగారవేహి సమన్నాగతో’’తి ఏవం అబ్భుగ్గచ్ఛతి.

అవిసారదోతి గహట్ఠో తావ ‘‘అవస్సం బహూనం సన్నిపాతట్ఠానే కోచి మమ కమ్మం జానిస్సతి, అథ మం నిగ్గణ్హిస్సన్తి వా, రాజకులస్స వా దస్సన్తీ’’తి సభయో ఉపసఙ్కమతి. మఙ్కుభూతో చ పతితక్ఖన్ధో అధోముఖో అఙ్గుట్ఠకేన భూమిం కసన్తో నిసీదతి, విసారదో హుత్వా కథేతుం న సక్కోతి. పబ్బజితోపి ‘‘బహూ భిక్ఖూ సన్నిపతితా, అవస్సం కోచి మమ కమ్మం జానిస్సతి, అథ మే ఉపోసథమ్పి పవారణమ్పి ఠపేత్వా సామఞ్ఞా చావేత్వా నిక్కడ్ఢిస్సన్తీ’’తి సభయో ఉపసఙ్కమతి, విసారదో హుత్వా కథేతుం న సక్కోతి. ఏకచ్చో పన దుస్సీలోపి దప్పితో వియ చరతి, సోపి అజ్ఝాసయేన మఙ్కు హోతియేవ.

సమ్మూళ్హో కాలం కరోతీతి తస్స హి మరణమఞ్చే నిపన్నస్స దుస్సీలకమ్మం సమాదాయ వత్తితట్ఠానం ఆపాథం ఆగచ్ఛతి. సో ఉమ్మీలేత్వా ఇధలోకం పస్సతి, నిమ్మీలేత్వా పరలోకం. తస్స చత్తారో అపాయా ఉపట్ఠహన్తి, సత్తిసతేన సీసే పహరియమానో వియ హోతి. సో ‘‘వారేథ వారేథా’’తి విరవన్తో మరతి. తేన వుత్తం – ‘‘సమ్మూళ్హో కాలం కరోతీ’’తి. పఞ్చమపదం ఉత్తానమేవ. ఆనిసంసకథా వుత్తవిపరియాయేన వేదితబ్బా.