౧. సఙ్ఘభేదకసుత్తవణ్ణనా

౨౪౩. పఞ్చమస్స పఠమే అపి ను తం, ఆనన్ద, అధికరణన్తి వివాదాధికరణాదీసు అఞ్ఞతరం అధికరణం భిక్ఖుసఙ్ఘస్స ఉప్పజ్జి, సత్థా తస్స వూపసన్తభావం పుచ్ఛన్తో ఏవమాహ. కుతో తం, భన్తేతి, భన్తే, కుతో కిన్తి కేన కారణేన తం అధికరణం వూపసమిస్సతీతి వదతి. కేవలకప్పన్తి సకలం సమన్తతో. సఙ్ఘభేదాయ ఠితోతి సఙ్ఘేన సద్ధిం వాదత్థాయ కథితం పటికథేన్తోవ ఠితో. తత్రాయస్మాతి తస్మిం ఏవం ఠితే ఆయస్మా అనురుద్ధో. న ఏకవాచికమ్పి భణితబ్బం మఞ్ఞతీతి ‘‘మా, ఆవుసో, సఙ్ఘేన సద్ధిం ఏవం అవచా’’తి ఏకవచనమ్పి వత్తబ్బం న మఞ్ఞతి. వోయుఞ్జతీతి అనుయుఞ్జతి అనుయోగం ఆపజ్జతి. అత్థవసేతి కారణవసే. నాసేస్సన్తీతి ఉపోసథప్పవారణం ఉపగన్తుం అదత్వా నిక్కడ్ఢిస్సన్తి. సేసం పాళివసేనేవ వేదితబ్బం.