౮. దక్ఖిణసుత్తవణ్ణనా

౭౮. అట్ఠమే దక్ఖిణావిసుద్ధియోతి దానసఙ్ఖాతాయ దక్ఖిణాయ విసుజ్ఝనకారణాని. దాయకతో విసుజ్ఝతీతి మహప్ఫలభావేన విసుజ్ఝతి, మహప్ఫలా హోతీతి అత్థో. కల్యాణధమ్మోతి సుచిధమ్మో. పాపధమ్మోతి లామకధమ్మో. దాయకతో విసుజ్ఝతీతి ఏత్థ వేస్సన్తరమహారాజా కథేతబ్బో. సో హి జూజకబ్రాహ్మణస్స దారకే దత్వా మహాపథవిం కమ్పేసి. పటిగ్గాహకతో విసుజ్ఝతీతి ఏత్థ కల్యాణీనదీముఖద్వారవాసీ కేవట్టో కథేతబ్బో. సో కిర దీఘసుమత్థేరస్స తిక్ఖత్తుం పిణ్డపాతం దత్వా మరణమఞ్చే నిపన్నో ‘‘అయ్యస్స మం దీఘసుమత్థేరస్స దిన్నపిణ్డపాతో ఉద్ధరతీ’’తి ఆహ. నేవ దాయకతోతి ఏత్థ వడ్ఢమానవాసీ లుద్దకో కథేతబ్బో. సో కిర పేతదక్ఖిణం దేన్తో ఏకస్స దుస్సీలస్సేవ తయో వారే అదాసి. తతియవారే ‘‘అమనుస్సో దుస్సీలో మం విలుమ్పతీ’’తి విరవి. ఏకస్స సీలవతో భిక్ఖునో దత్వా పాపితకాలేయేవస్స పాపుణి. దాయకతో చేవ విసుజ్ఝతి పటిగ్గాహకతో చాతి ఏత్థ అసదిసదానం కథేతబ్బన్తి.