౧. పుబ్బేవసమ్బోధసుత్తవణ్ణనా

౧౦౪. తతియస్స పఠమే పుబ్బేవ సమ్బోధాతి సమ్బోధితో పుబ్బేవ, అరియమగ్గప్పత్తితో అపరభాగేయేవాతి వుత్తం హోతి. అనభిసమ్బుద్ధస్సాతి అప్పటివిద్ధచతుసచ్చస్స. బోధిసత్తస్సేవ సతోతి బుజ్ఝనకసత్తస్సేవ సతో, సమ్మాసమ్బోధిం అధిగన్తుం ఆరభన్తస్సేవ సతో, సమ్బోధియా వా సత్తస్సేవ లగ్గస్సేవ సతో. దీపఙ్కరస్స హి భగవతో పాదమూలే అట్ఠధమ్మసమోధానేన అభినీహారసమిద్ధితో పభుతి తథాగతో సమ్మాసమ్బోధిం సత్తో లగ్గో ‘‘పత్తబ్బా మయా ఏసా’’తి తదధిగమాయ పరక్కమం అముఞ్చన్తోయేవ ఆగతో, తస్మా బోధిసత్తోతి వుచ్చతి. కో ను ఖోతి కతమో ను ఖో. లోకోతి సఙ్ఖారలోకో. అస్సాదోతి మధురాకారో. ఆదీనవోతి అనభినన్దితబ్బాకారో. తస్స మయ్హన్తి తస్స ఏవం బోధిసత్తస్సేవ సతో మయ్హం. ఛన్దరాగవినయో ఛన్దరాగప్పహానన్తి నిబ్బానం ఆగమ్మ ఆరబ్భ పటిచ్చ ఛన్దరాగో వినయం గచ్ఛతి పహీయతి, తస్మా నిబ్బానం ‘‘ఛన్దరాగవినయో ఛన్దరాగప్పహాన’’న్తి వుచ్చతి. ఇదం లోకనిస్సరణన్తి ఇదం నిబ్బానం లోకతో నిస్సటత్తా లోకనిస్సరణన్తి వుచ్చతి. యావకీవన్తి యత్తకం పమాణం కాలం. అబ్భఞ్ఞాసిన్తి అభివిసిట్ఠేన అరియమగ్గఞాణేన అఞ్ఞాసిం. ఞాణఞ్చ పన మే దస్సనన్తి ద్వీహిపి పదేహి పచ్చవేక్ఖణఞాణం వుత్తం. సేసమేత్థ ఉత్తానమేవాతి.