౩. అఞ్ఞతరబ్రాహ్మణసుత్తవణ్ణనా

౫౪. తతియే సమ్మోదనీయన్తి సమ్మోదజననిం. సారణీయన్తి సరితబ్బయుత్తకం. వీతిసారేత్వాతి పరియోసాపేత్వా. కిత్తావతాతి కిత్తకేన. సన్దిట్ఠికో ధమ్మో హోతీతి సామం పస్సితబ్బో హోతి. అకాలికోతి న కాలన్తరే ఫలదాయకో. ఏహిపస్సికోతి ‘‘ఏహి పస్సా’’తి ఏవం దస్సేతుం సక్కాతి ఆగమనీయపటిపదం పుచ్ఛతి. ఓపనేయ్యికోతి అత్తనో చిత్తం ఉపనేతబ్బో. పచ్చత్తం వేదితబ్బోతి సామంయేవ జానితబ్బో. విఞ్ఞూహీతి పణ్డితేహి. పరియాదిన్నచిత్తోతి ఆదిన్నగహితపరామట్ఠచిత్తో హుత్వా. చేతేతీతి చిన్తేతి. సేసమేత్థ ఉత్తానమేవ. ఇమస్మిం పన సుత్తే బ్రాహ్మణేన లోకుత్తరమగ్గో పుచ్ఛితో, సత్థారాపి సోయేవ కథితో. సో హి సామం పస్సితబ్బత్తా సన్దిట్ఠికో నామాతి.