౬. పత్తపిణ్డికఙ్గకథావణ్ణనా

౨౯. అప్పటికూలం కత్వా భుఞ్జితుం వట్టతి పటికూలస్స భుత్తస్స అగణ్హనమ్పి సియాతి అధిప్పాయో. పమాణయుత్తమేవ గణ్హితబ్బన్తి ‘‘ఏకభాజనమేవ గణ్హామీ’’తి బహుం గహేత్వా న ఛడ్డేతబ్బం. నానారసతణ్హావినోదనన్తి నానారసభోజనే తణ్హాయ వినోదనం. అత్ర అత్ర నానాభాజనే ఠితే నానారసే ఇచ్ఛా ఏతస్సాతి అత్రిచ్ఛో, తస్స భావో అత్రిచ్ఛతా, తస్సా అత్రిచ్ఛతాయ పహానం. ఆహారే పయోజనమత్తదస్సితాతి అసమ్భిన్ననానారసే గేధం అకత్వా ఆహారే సత్థారా అనుఞ్ఞాతపయోజనమత్తదస్సితా. విసుం విసుం భాజనేసు ఠితాని బ్యఞ్జనాని గణ్హతో తత్థ తత్థ సాభోగతాయ సియా విక్ఖిత్తభోజితా, న తథా ఇమస్స ఏకపత్తగతసఞ్ఞినోతి వుత్తం ‘‘అవిక్ఖిత్తభోజితా’’తి. ఓక్ఖిత్తలోచనోతి పత్తసఞ్ఞితాయ హేట్ఠాఖిత్తచక్ఖు. పరిభుఞ్జేయ్యాతి పరిభుఞ్జితుం సక్కుణేయ్య.

ఇతి పత్తపిణ్డికఙ్గకథావణ్ణనా.