౧౨. యథాసన్థతికఙ్గకథా

౩౫. యథాసన్థతికఙ్గమ్పి ‘‘సేనాసనలోలుప్పం పటిక్ఖిపామి, యథాసన్థతికఙ్గం సమాదియామీ’’తి ఇమేసం అఞ్ఞతరవచనేన సమాదిన్నం హోతి.

తేన పన యథాసన్థతికేన యదస్స సేనాసనం ‘‘ఇదం తుయ్హం పాపుణాతీ’’తి గాహితం హోతి, తేనేవ తుట్ఠబ్బం, న అఞ్ఞో ఉట్ఠాపేతబ్బో. ఇదమస్స విధానం.

పభేదతో పన అయమ్పి తివిధో హోతి. తత్థ ఉక్కట్ఠో అత్తనో పత్తసేనాసనం దూరేతి వా అచ్చాసన్నేతి వా అమనుస్సదీఘజాతికాదీహి ఉపద్దుతన్తి వా ఉణ్హన్తి వా సీతలన్తి వా పుచ్ఛితుం న లభతి. మజ్ఝిమో పుచ్ఛితుం లభతి. గన్త్వా పన ఓలోకేతుం న లభతి. ముదుకో గన్త్వా ఓలోకేత్వా సచస్స తం న రుచ్చతి, అఞ్ఞం గహేతుం లభతి.

ఇమేసం పన తిణ్ణమ్పి సేనాసనలోలుప్పే ఉప్పన్నమత్తే ధుతఙ్గం భిజ్జతీతి అయమేత్థ భేదో.

అయం పనానిసంసో, ‘‘యం లద్ధం తేన తుట్ఠబ్బ’’న్తి (జా. ౧.౧.౧౩౬; పాచి. ౭౯౩) వుత్తోవాదకరణం, సబ్రహ్మచారీనం హితేసితా, హీనపణీతవికప్పపరిచ్చాగో, అనురోధవిరోధప్పహానం, అత్రిచ్ఛతాయ ద్వారపిదహనం, అప్పిచ్ఛతాదీనం అనులోమవుత్తితాతి.

యం లద్ధం తేన సన్తుట్ఠో, యథాసన్థతికో యతి;

నిబ్బికప్పో సుఖం సేతి, తిణసన్థరకేసుపి.

న సో రజ్జతి సేట్ఠమ్హి, హీనం లద్ధా న కుప్పతి;

సబ్రహ్మచారినవకే, హితేన అనుకమ్పతి.

తస్మా అరియసతాచిణ్ణం, మునిపుఙ్గవవణ్ణితం;

అనుయుఞ్జేథ మేధావీ, యథాసన్థతరామతన్తి.

అయం యథాసన్థతికఙ్గే సమాదానవిధానప్పభేదభేదానిసంసవణ్ణనా.