౩. నామే

పటిజానిస్సన్తీతి వత్తమానే అనాగతవచనం, పటిజానన్తీతి అత్థో. ఇతరమ్పన భూతే భవిస్సతీతి ఆసి, కరిస్సతీతి అకరి, చేతే స్ససీతి చేతితా అసి, భుఞ్జిస్ససీతి భుఞ్జితా అసి. అనోకప్పనా అస్సద్ధా. అమరిసనం అక్ఖమా. ఇమినావాతి అత్థివచనే ఉపపదే కోధా సద్ధాసు గమ్మమానేస్వ-సతీపి వచనన్తరే ఇమినావ సామఞ్ఞవచనేన సిద్ధన్తి అత్థో. గరహావమాతి తస్స హేతువచనం. తథాహిచ్చాదినా గరహావగమమేవ సమత్థేతి. అత్థినామ ఈదిసన్తి [అత్థినామాతి (పోత్థకే)] ఆభిదోసికస్స కుమ్మాసస్స పరిభుఞ్జనం విజ్జతే నామాతి అత్థో. విజ్జమానమ్పి తం అసద్దహన్తో అమరిసన్తో ఏవం వదతి. నత్థీతి మఞ్ఞేతి అధిప్పాయో, తేనాహ- ‘పచ్చక్ఖమపీ’తి [ఈదిసమ్పీతి] ఆది. యోపీతి సద్దస్స సోపీతి తసద్దేన సమ్బన్ధో వేదితబ్బో. అత్థీతి విజ్జమానత్థేతి వుత్తవిజ్జమానత్థో వక్ఖమానపక్ఖత్తయేపి దట్ఠబ్బో.

నను అత్థినామ తాతాతి ఏత్తకే వుత్తే పఠమో అత్థినుఖోచ్చాదికో నిసీదిత్వాతి సద్దపరియన్తో చ, దుతియో అత్థినుఖోచ్చాదికో నిసీదిత్వాతి సద్దపరియన్తో చ తతియో అత్థిమఞ్ఞేచ్చాదికో జిగుచ్ఛనేయ్యన్తి సద్దపరియన్తో చ వచనప్పబన్ధో కథం లబ్భతీతి మనసి నిధాయాహ- ‘సోపనా’తిఆది. ఇమినాతి ‘అత్థియేవిహాపి నిన్దావగమో’తి వచనేన. ఠానభోజనే గరహతీతి సమ్బన్ధో. వుత్తం సక్కతానుసారేన. నిస్సాయనిస్సాయాతి యత్థ భగవా నిసిన్నో తం ఠానం నిస్సాయ నిస్సాయ.