౭౧. ఆది

పఠమో దుతియోతి చ ద్వే ఏకస్సరా. తత్థ ‘‘ఖఛసానమేకస్సరోది ద్వే’’ (౫-౬౯) ‘‘పరోక్ఖాయం చే’’తి (౫-౭౦) పఠమస్సేకస్స రస్స ద్విబ్బచనం ‘ఆదిస్మా సరా’’తి తు దుతియస్స, తస్మా కథమఞ్ఞస్సుచ్చమానేఅఞ్ఞస్సబాధకంసియా తస్మా కతేపిదుతియ ద్విబ్బచనేపఠమద్విబ్బచనం సమ్భవత్వేవాతినపఠమద్విబ్బచనాపవాదో-యం యోగోచ్చాసఙ్కియాహ- ‘పఠమే’చ్చాది. క్రియత్థాధికారా క్రియత్థానన్తి ఛట్ఠియా దుతియేనేకస్స రేనచ సమ్బన్ధా పఠమద్విబ్బచనస్సవిధాయ కమఞ్ఞవాక్యమఞ్ఞం దుతియస్సాతి న వాక్యభేదోతి ఆహ- ‘ఏకే’చ్చాది. అస్సాతి ‘ఆదిస్మా సరా’’తి అస్స యోగస్స, పుబ్బయోగేతి పుబ్బేహి ద్విహి సుత్తేహి. ‘‘ఆదిస్మా సరా’’తి సరమద్విత్తేనుపాదాయ సామఞ్ఞేన సద్దరూపస్స ద్విబ్బచనవిధానతో పుబ్బే వియ బ్యఞ్జనయుత్తస్సేవ విధానం తథేవిట్ఠత్థత్తాతి పఠమద్విబ్బచన సమ్బన్ధినో బ్యఞ్జనస్స ద్విబ్బచనబాధాత్యవగన్తబ్బం.