౧౧౯. అభూ

నను చ అభవనన్నామ సబ్బథా అనుప్పత్తియా వా అవత్థన్తరేన వా, తథా సత్యభూతసద్దో-నుప్పన్నమత్తవచనోపీతి కథమభూతసద్దో-వత్థన్తరే నాభూతే వుత్తోచ్చాహ- ‘అభూతస్సి’చ్చాది. కథమవత్థావ తసద్దేన పరామసీయతీతి చే అభూతసద్దో యద్యనుప్పన్నవాచీ సియా, తదా తసద్దప్ప యోగోయేవ న సియా… తసద్దేనాభూతస్సేవ గహణతో, అభూతభావేచ్చాదినా సుత్తితం సియా, తేన తసద్దప్పయోగసామత్థియా అవత్థావ తసద్దేన పరామసీయతి, తప్పరామట్ఠఞ్చావత్థన్తరమభూత సద్దో అపేక్ఖతే, తేనాహ- ‘తబ్భావేతివచనా’ఇచ్చాది. భవనం భావో తాయ అవత్థన్తరే భావో తబ్భావో తస్మిం. తేనాహ ‘అభూతస్సే’చ్చాది. భావేతి విసయసత్తమీ, సంసత్తమీ వాతి ఆహ- ‘విసయే గమ్మమానే వా’తి. కుణ్డలత్తేనాతి కుణ్డలసభావేన.