౨౩౦. చంవా

కచ్చాయనాచరియో తుమ్హామ్హేహి పరాయ చతుత్థీ ఛట్ఠీ సవిభత్తియా ‘‘సస్సం’’తి (౨-౩-౩) సుత్తేన అమాదేసం విధాయ ‘తుమ్హం అమ్హ’న్తి బహువచనరూపాని సాధేతి… ఏకస్మిమ్పి అత్తని గురుఆదికే చ గారవ వసేన బహువచనరూపదస్సనతోతి దస్సేతుమాహ-తుమ్హం అమ్హ’న్తిఆది, తస్సాయుత్తత్తా ‘తమయుత్త’న్తి వత్వా అయుత్తతం సాధేతి ‘ఏవం హి’చ్చాదినా, ఇమస్మిమ్పన సత్థే ఏకస్మిమ్పి సబ్బథా బహువచన రూపసాధనక్కమం దస్సేతుం ‘ఇధ పనా’తిఆదిమారద్ధం.