౨౧. గుణే

ఉపాధి విసేసనం, పరాఙ్గభూతేతి పరస్స బన్ధత్తా(దినో) విధానా యాఙ్గభూతే జళత్తాదిహేతుమ్హీతి అత్థో, ఇమినా గుణసద్దో యమప్పధానవచనోతి వదతి, యఞ్చాప్పధానం తమ్పరాఙ్గభూతన్తి గుణేతీమస్స ‘పరాఙ్గభూతే’తి అత్థమాహ, యఞ్హి పరత్థముపాదీయతే తదప్పధానమను వాదరూపేనోపాదీయమానత్తా, యథా ‘జళత్తా బద్ధో, రుక్ఖో యం సీస పత్తా, అగ్గి ఏత్థ ధుమత్తే’చ్చాది, తేనేవాహ-‘పరత్థరూపాపన్న’న్తి, వావిధానన్తి ‘‘విభాసా గుణే-థియం’’న్తి (౨-౩-౨౫) ఏవం విధానం, ఇత్థియన్తిఆదినా పఞ్చమీరూపస్సపి అభిమతభావం దస్సేతి, తేనేవాహ-‘ఉభయత్థా’తిఆది, నను ‘తో పఞ్చమ్యా’’తి (౪-౯౫) సుత్తేన తద్ధితపచ్చయన్తస్స కథం పఞ్చమ్యన్తతా త్యాసఙ్కియాహ-‘పఞ్చమినిద్దేసే’ ఇచ్చాది, ఇమినా సుత్తేన పఞ్చమియా వినాతి యోజనా, వా పఞ్చమియా విధానతో తతియారూపేనపి భవితబ్బన్తి చోదనమనసి నిధాయ పఞ్చమ్యు దాహరణేయేవ కారణం తతియోదాహరణస్స చ పఠమోదాహరణానుసారేనాను మన్తబ్బతఞ్చదస్సేన్తో ఆహ ‘పఞ్చమ్యాయేవి’చ్చాది, అభావేన సఙ్ఖారనిరోధేనాతి తతియన్తరూపాని.