౧౭. సహ

యథాక్కమమాగమనకిరియాయ థూలత్తగుణేన గోమన్తదబ్బేన చ సమ్బన్ధం దస్సేతుం ‘తం యథే’చ్చాదిమాహ, ఉదాహరణమత్తం దస్సేన్తోపి ఇమినా అధిప్పాయేనాపి దస్సేతీతి వుత్తం ‘సబ్బత్థేవ వా’తిఆది, పుత్తేన సహాగతోతిఆదీసు ఆగమనాదికిరియమ్పటిచ్చ ద్వే కత్తారో పధానాప్పధానవసేన, తేసు పధానే కారియసమ్పచ్చయఞాయేన వా బహులంవచనేన వా పధానే కత్తరి పచ్చయో, ఇతరే’కత్తరి తతియా’త్యేవ తతియా సిద్ధా, తతో-యం వచనారమ్భో-నత్థకోతి మఞ్ఞమానోచో దేతి ‘నన్వి’చ్చాదినా, త్తేనాభిధీయతే పితేతి పధానకత్తా, తుల్యోపి కిరియాసమ్బన్ధే పితాపుత్తానం పితాత్ర పధానం సద్దచోదితత్తా, పుత్తో-ప్పధానమసద్దచోదితత్తా, సద్దబ్యాపారాపేక్ఖాయ హి పధానాప్పధానాయ వవత్థానం, పితురేవాత్రాగతాదిసద్దసామానాధికరణ్యా ఆగమనకిరియా సమ్బన్ధో సద్దేనోచ్చతే, నేతరస్స సద్దసత్తిసభావతో, తథా విధా హి సద్దస్స సత్తి యతో పితురేవాత్ర కిరియా సమ్బన్ధం సక్కోతి పటిపాదేతుం, న పుత్తస్స, ఏవఞ్చాగతోచ్చాదో ఏకవచనముపజ్జతే, అఞ్ఞథా హి బహువచనం సియా, ‘పితా పుత్తా ఆగతా’తి. (యది) వుత్తనయేన తతియా సిద్ధా ‘సిద్ధే సత్యారమ్భో నియమాయ వా వికప్పాయ వా’ న చేత్థ నియమో, నాపి వికప్పో, తతో కిమనేన యోగేనా త్యాసయేనాహ-‘అప్పధానేయేవ’చ్చాది. నయిదమేవమిచ్చాది పరిహారో. సహభావమత్తం వత్తుమిట్ఠం వాతి యోజనా, సామత్థియాతి భేదాధిట్ఠానత్తా సహత్థయోగస్స పుత్తస్సాపి కిరియాభిసమ్బన్ధో విఞ్ఞాయతి కథమఞ్ఞథా సహత్థయోగో సియాతి ఇమినా అత్థ బలేన. అత్థగ్గహణన్తి సుత్తే ‘‘సహత్థేనే’’తి అత్థగ్గహణం. పరియాయత్థన్తి పరితో అయన్తి అవగచ్ఛన్తి అత్థమనేనేతి పరియాయో అత్థో పయోజనం యస్సాతి విగ్గహో, ఏత్థ చ పరియాయత్థమేవాతి నావధారణం, అతోయేవ వినాపి సహసద్దప్పయోగం తప్పరియాయప్పయోగం వా సహత్థేన యోగే విధానతో అసత్యపి సహాదిసద్దప్పయోగే యత్థ తదత్థో గమ్యతే తత్థాపి భవత్యేవ తతియా… గమ్యమానేన సహత్థేన యోగా, యథా‘‘స్యాది స్యానే’’తి. (౩-౧) సహ పరియాయేనాతి సహసద్దస్స పరియాయతో. విసేసానుపాదానతోతి ‘‘సహయుత్తే-ప్పధానే’’తి (౨-౩-౧౯) పాణినీయ సుత్తే వియ అప్పధానేతి విసేసస్సానుపాదానతో.