౩౫. చతు

తబ్బగ్గే తతియపఠమాతి కస్మా వుత్తం చతుత్థ (దుతియ) సద్దేహి వగ్గక్ఖరేస్వేవ గయ్హమానేసు తథా నిద్దేసో యుత్తో, న హి చతున్నమ్పూరణో చతుత్థో ద్విన్నమ్పూరణో దుతియోతి అక్ఖరాయేవ వుచ్చన్తీతి ఆసఙ్కియ ‘వినాపీ’తిఆదిమాహ, అక్ఖరే అక్ఖరవిసయే చతుత్థాది వోహారో కరీయమానో వగ్గగ్గహణం వినాపి వగ్గక్ఖరేయేవ రుళ్హో పసిద్ధోతి సమ్బన్ధో, హేతుమ్హి ఇతిసద్దో, యతో ఏవం, తస్మా కారణా ‘తబ్బగ్గే తతియపఠమా’తి వుత్తన్తి అధిప్పాయో, తబ్బగ్గేతి చతుత్థదుతియా యస్మిం, తస్మింయేవ వగ్గేతి అత్థో, పచ్చాసత్తీతి పతి ఆపుబ్బా ‘సద-విసరణగత్యవసాదనేసు’ఇచ్చస్మా ఇత్థియం భావేత్తిమ్హి నిప్ఫజ్జతీతి దస్సేతుమాహ-‘పచ్చాసీదన’మిచ్చాది, యథాయోగ్గన్తి చతుత్థక్ఖరే చతుత్థస్స తతియో దుతియక్ఖరే దుతియస్స పఠమోతి ఏవం యోగ్గమనతిక్కమ్మ, ధస్స దభావోతి ఇమినావ పుబ్బస్స ధస్స దత్తముపలక్ఖేతి, తథా యసత్థేరోతి. థేరోతి ఏత్థ ఏకారో వగ్గక్ఖరో న హోతీతి తస్మిం తవగ్గదుతియక్ఖరస్స తస్స తో పఠమో న హోతి. పన్థోతి ఏత్థ తవగ్గ దుతియక్ఖరేన థకారేన తబ్బగ్గభూతే నకారే సతీపి న సో తబ్బగ్గదుతియక్ఖరోతి న తస్స పఠమో తో, ఏత్థ నిగ్ఘోసో నిఘోసోతిఆది అనిచ్చం, దడ్ఢో నిట్ఠానన్తి నిచ్చం.