౩౨. గోస్స

అన్తాదేసత్థోతి ‘‘ఛట్ఠియన్తస్సా’’తి (౧-౧౭) బాధకస్స ‘‘టానుబన్ధానేకవణ్ణా సబ్బస్సా’’తి (౧-౧౯) బాధకేన ‘‘వానుబన్ధో’’తి (౧-౧౮) సుత్తేన అన్తాదేసత్థో, తేనేవ వుత్తం-‘బాధకబాధనత్థోయమారమ్భో’తి, అవవాదేసే పుబ్బసరలోపే దీఘేచ గవాస్సం, గవచ్ఛన్తి నిచ్చం. ఇదం కథం సిజ్ఝతీతి సమ్బన్ధో, ఇదన్తి యథరివేచ్చాదికం, కిం వినా సిజ్ఝతీతి ఆహ-‘ఏవాదిస్సా’తిఆది, ఏవస్స ఆదిఏకారో ఏవాది, తస్స, రిఆదేసమన్తరేనాతి సమ్బన్ధో, చసద్దో అట్ఠానప్పయుత్తో, రస్సవిధానఞ్చాతి యోజనీయో, కతేపి తస్మిన్తి తస్మిం సుత్తే విహితే చ, న సిజ్ఝతీతి ఏవాదిస్స రిఆదేసో న కతోతి కత్వా వుత్తం, భుసం+ఏవాతి (పన) ఠితే మహావుత్తినా ఏవాదిస్స ఇఆదేసే రూపసిద్ధి హోతేవ, ఇధ పన పకారన్తరేన ‘భుసామివే’తి సాధేతుమాహ ‘తమ్పి’చ్చాది.