౧౧. చతుత్థఅభబ్బట్ఠానసుత్తం

౯౫. ‘‘ఛయిమాని, భిక్ఖవే, అభబ్బట్ఠానాని. కతమాని ఛ? అభబ్బో దిట్ఠిసమ్పన్నో పుగ్గలో సయంకతం సుఖదుక్ఖం పచ్చాగన్తుం, అభబ్బో దిట్ఠిసమ్పన్నో పుగ్గలో పరంకతం [పరకతం (సీ. స్యా.)] సుఖదుక్ఖం పచ్చాగన్తుం, అభబ్బో దిట్ఠిసమ్పన్నో పుగ్గలో సయంకతఞ్చ పరంకతఞ్చ సుఖదుక్ఖం పచ్చాగన్తుం, అభబ్బో దిట్ఠిసమ్పన్నో పుగ్గలో అసయంకారం అధిచ్చసముప్పన్నం సుఖదుక్ఖం పచ్చాగన్తుం, అభబ్బో దిట్ఠిసమ్పన్నో పుగ్గలో అపరంకారం అధిచ్చసముప్పన్నం సుఖదుక్ఖం పచ్చాగన్తుం, అభబ్బో దిట్ఠిసమ్పన్నో పుగ్గలో అసయంకారఞ్చ అపరంకారఞ్చ అధిచ్చసముప్పన్నం సుఖదుక్ఖం పచ్చాగన్తుం. తం కిస్స హేతు? తథా హిస్స, భిక్ఖవే, దిట్ఠిసమ్పన్నస్స పుగ్గలస్స హేతు చ సుదిట్ఠో హేతుసముప్పన్నా చ ధమ్మా. ఇమాని ఖో, భిక్ఖవే, ఛ అభబ్బట్ఠానానీ’’తి. ఏకాదసమం.

సీతివగ్గో నవమో. [చతుత్థో (స్యా. క.)]