౧౦. వాదీసుత్తం

౧౪౦. ‘‘చత్తారోమే, భిక్ఖవే, వాదీ. కతమే చత్తారో? అత్థి, భిక్ఖవే, వాదీ అత్థతో పరియాదానం గచ్ఛతి, నో బ్యఞ్జనతో; అత్థి, భిక్ఖవే, వాదీ బ్యఞ్జనతో పరియాదానం గచ్ఛతి, నో అత్థతో; అత్థి, భిక్ఖవే, వాదీ అత్థతో చ బ్యఞ్జనతో చ పరియాదానం గచ్ఛతి; అత్థి, భిక్ఖవే, వాదీ నేవత్థతో నో బ్యఞ్జనతో పరియాదానం గచ్ఛతి. ఇమే ఖో, భిక్ఖవే, చత్తారో వాదీ. అట్ఠానమేతం, భిక్ఖవే, అనవకాసో యం చతూహి పటిసమ్భిదాహి సమన్నాగతో [సమన్నాగతో భిక్ఖు (సీ. స్యా. కం.)] అత్థతో వా బ్యఞ్జనతో వా పరియాదానం గచ్ఛేయ్యా’’తి. దసమం.

పుగ్గలవగ్గో చతుత్థో.