౮. చతుత్థఖతసుత్తం

౧౫౪. ‘‘తీహి, భిక్ఖవే…పే… అసుచినా కాయకమ్మేన, అసుచినా వచీకమ్మేన, అసుచినా మనోకమ్మేన…పే….

‘‘తీహి, భిక్ఖవే…పే… సుచినా కాయకమ్మేన, సుచినా వచీకమ్మేన, సుచినా మనోకమ్మేన – ఇమేహి ఖో, భిక్ఖవే, తీహి ధమ్మేహి సమన్నాగతో పణ్డితో వియత్తో సప్పురిసో అక్ఖతం అనుపహతం అత్తానం పరిహరతి, అనవజ్జో చ హోతి అననువజ్జో చ విఞ్ఞూనం, బహుఞ్చ పుఞ్ఞం పసవతీ’’తి. అట్ఠమం.