౩. అప్పమేయ్యసుత్తం

౧౧౬. ‘‘తయోమే, భిక్ఖవే, పుగ్గలా సన్తో సంవిజ్జమానా లోకస్మిం. కతమే తయో? సుప్పమేయ్యో, దుప్పమేయ్యో, అప్పమేయ్యో. కతమో చ, భిక్ఖవే, పుగ్గలో సుప్పమేయ్యో? ఇధ, భిక్ఖవే, ఏకచ్చో పుగ్గలో ఉద్ధతో హోతి ఉన్నళో చపలో ముఖరో వికిణ్ణవాచో ముట్ఠస్సతి అసమ్పజానో అసమాహితో విబ్భన్తచిత్తో పాకతిన్ద్రియో. అయం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, పుగ్గలో సుప్పమేయ్యో.

‘‘కతమో చ, భిక్ఖవే, పుగ్గలో దుప్పమేయ్యో? ఇధ, భిక్ఖవే, ఏకచ్చో పుగ్గలో అనుద్ధతో హోతి అనున్నళో అచపలో అముఖరో అవికిణ్ణవాచో ఉపట్ఠితస్సతి సమ్పజానో సమాహితో ఏకగ్గచిత్తో సంవుతిన్ద్రియో. అయం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, పుగ్గలో దుప్పమేయ్యో.

‘‘కతమో చ, భిక్ఖవే, పుగ్గలో అప్పమేయ్యో? ఇధ, భిక్ఖవే, భిక్ఖు అరహం హోతి ఖీణాసవో. అయం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, పుగ్గలో అప్పమేయ్యో. ఇమే ఖో, భిక్ఖవే, తయో పుగ్గలా సన్తో సంవిజ్జమానా లోకస్మి’’న్తి. తతియం.