3. அஞ்ஞதரபி⁴க்கு²ஸுத்தம்

271. அத² கோ² அஞ்ஞதரோ பி⁴க்கு² யேன ப⁴க³வா தேனுபஸங்கமி; உபஸங்கமித்வா ப⁴க³வந்தம் அபி⁴வாதே³த்வா ஏகமந்தம் நிஸீதி³. ஏகமந்தம் நிஸின்னோ கோ² ஸோ பி⁴க்கு² ப⁴க³வந்தம் ஏதத³வோச – ‘‘கதமா நு கோ², ப⁴ந்தே, வேத³னா, கதமோ வேத³னாஸமுத³யோ, கதமா வேத³னாஸமுத³யகா³மினீ படிபதா³? கதமோ வேத³னானிரோதோ⁴, கதமா வேத³னானிரோத⁴கா³மினீ படிபதா³? கோ வேத³னாய அஸ்ஸாதோ³, கோ ஆதீ³னவோ, கிம் நிஸ்ஸரண’’ந்தி?

‘‘திஸ்ஸோ இமா, பி⁴க்கு², வேத³னா – ஸுகா² வேத³னா, து³க்கா² வேத³னா, அது³க்க²மஸுகா² வேத³னா. இமா வுச்சந்தி, பி⁴க்கு², வேத³னா. ப²ஸ்ஸஸமுத³யா வேத³னாஸமுத³யோ. தண்ஹா வேத³னாஸமுத³யகா³மினீ படிபதா³. ப²ஸ்ஸனிரோதா⁴ வேத³னானிரோதோ⁴. அயமேவ அரியோ அட்ட²ங்கி³கோ மக்³கோ³ வேத³னானிரோத⁴கா³மினீ படிபதா³, ஸேய்யதி²த³ம் – ஸம்மாதி³ட்டி²…பே… ஸம்மாஸமாதி⁴. யம் வேத³னம் படிச்ச உப்பஜ்ஜதி ஸுக²ம் ஸோமனஸ்ஸம், அயம் வேத³னாய அஸ்ஸாதோ³; யா வேத³னா அனிச்சா து³க்கா² விபரிணாமத⁴ம்மா, அயம் வேத³னாய ஆதீ³னவோ; யோ வேத³னாய ச²ந்த³ராக³வினயோ ச²ந்த³ராக³ப்பஹானம், இத³ம் வேத³னாய நிஸ்ஸரண’’ந்தி. ததியம்.