4. புப்³ப³ஸுத்தம்

272. ‘‘புப்³பே³வ மே, பி⁴க்க²வே, ஸம்போ³தா⁴ அனபி⁴ஸம்பு³த்³த⁴ஸ்ஸ போ³தி⁴ஸத்தஸ்ஸேவ ஸதோ ஏதத³ஹோஸி – ‘கதமா நு கோ² வேத³னா, கதமோ வேத³னாஸமுத³யோ, கதமா வேத³னாஸமுத³யகா³மினீ படிபதா³, கதமோ வேத³னானிரோதோ⁴, கதமா வேத³னானிரோத⁴கா³மினீ படிபதா³? கோ வேத³னாய அஸ்ஸாதோ³, கோ ஆதீ³னவோ, கிம் நிஸ்ஸரண’ந்தி? தஸ்ஸ மய்ஹம், பி⁴க்க²வே, ஏதத³ஹோஸி – ‘திஸ்ஸோ இமா வேத³னா – ஸுகா² வேத³னா, து³க்கா² வேத³னா, அது³க்க²மஸுகா² வேத³னா. இமா வுச்சந்தி வேத³னா. ப²ஸ்ஸஸமுத³யா வேத³னாஸமுத³யோ. தண்ஹா வேத³னாஸமுத³யகா³மினீ படிபதா³…பே… யோ வேத³னாய ச²ந்த³ராக³வினயோ ச²ந்த³ராக³ப்பஹானம். இத³ம் வேத³னாய நிஸ்ஸரண’’’ந்தி. சதுத்த²ம்.