10. பி⁴க்கு²ஸுத்தம்

268. ‘‘த்³வேபி மயா, பி⁴க்க²வே, வேத³னா வுத்தா பரியாயேன, திஸ்ஸோபி மயா வேத³னா வுத்தா பரியாயேன, பஞ்சபி மயா வேத³னா வுத்தா பரியாயேன, ச²பி மயா வேத³னா வுத்தா பரியாயேன, அட்டா²ரஸாபி மயா வேத³னா வுத்தா பரியாயேன, ச²த்திம்ஸாபி மயா வேத³னா வுத்தா பரியாயேன, அட்ட²ஸதம்பி மயா வேத³னா வுத்தா பரியாயேன. ஏவம் பரியாயதே³ஸிதோ, பி⁴க்க²வே, மயா த⁴ம்மோ. ஏவம் பரியாயதே³ஸிதே கோ², பி⁴க்க²வே, மயா த⁴ம்மே யே அஞ்ஞமஞ்ஞஸ்ஸ ஸுபா⁴ஸிதம் ஸுலபிதம் ந ஸமனுமஞ்ஞிஸ்ஸந்தி, ந ஸமனுஜானிஸ்ஸந்தி, ந ஸமனுமோதி³ஸ்ஸந்தி, தேஸம் ஏதம் பாடிகங்க²ம் – ப⁴ண்ட³னஜாதா கலஹஜாதா விவாதா³பன்னா அஞ்ஞமஞ்ஞம் முக²ஸத்தீஹி விதுத³ந்தா விஹரிஸ்ஸந்தீதி. ஏவம் பரியாயதே³ஸிதோ, பி⁴க்க²வே, மயா த⁴ம்மோ. ஏவம் பரியாயதே³ஸிதே கோ², பி⁴க்க²வே, மயா த⁴ம்மே யே அஞ்ஞமஞ்ஞஸ்ஸ ஸுபா⁴ஸிதம் ஸுலபிதம் ஸமனுமஞ்ஞிஸ்ஸந்தி ஸமனுஜானிஸ்ஸந்தி ஸமனுமோதி³ஸ்ஸந்தி, தேஸம் ஏதம் பாடிகங்க²ம் – ஸமக்³கா³ ஸம்மோத³மானா அவிவத³மானா கீ²ரோத³கீபூ⁴தா அஞ்ஞமஞ்ஞம் பியசக்கூ²ஹி ஸம்பஸ்ஸந்தா விஹரிஸ்ஸந்தீதி.

‘‘பஞ்சிமே, பி⁴க்க²வே, காமகு³ணா…பே… டா²னம் கோ² பனேதம், பி⁴க்க²வே, விஜ்ஜதி யம் அஞ்ஞதித்தி²யா பரிப்³பா³ஜகா ஏவம் வதே³ய்யும் – ‘ஸஞ்ஞாவேத³யிதனிரோத⁴ம் ஸமணோ கோ³தமோ ஆஹ, தஞ்ச ஸுக²ஸ்மிம் பஞ்ஞபேதி. தயித³ம் கிம்ஸு, தயித³ம் கத²ம்ஸூ’தி? ஏவம்வாதி³னோ, பி⁴க்க²வே, அஞ்ஞதித்தி²யா பரிப்³பா³ஜகா ஏவமஸ்ஸு வசனீயா – ‘ந கோ², ஆவுஸோ, ப⁴க³வா ஸுக²ஞ்ஞேவ வேத³னம் ஸந்தா⁴ய ஸுக²ஸ்மிம் பஞ்ஞபேதி. யத்த² யத்த², ஆவுஸோ, ஸுக²ம் உபலப்³ப⁴தி யஹிம் யஹிம் [யம் ஹி யம் ஹி (ஸீ. பீ.)], தம் தம் ததா²க³தோ ஸுக²ஸ்மிம் பஞ்ஞபேதீ’’தி. த³ஸமம்.

ரஹோக³தவக்³கோ³ து³தியோ.

தஸ்ஸுத்³தா³னம் –

ரஹோக³தம் த்³வே ஆகாஸம், அகா³ரம் த்³வே ச ஆனந்தா³;

ஸம்ப³ஹுலா து³வே வுத்தா, பஞ்சகங்கோ³ ச பி⁴க்கு²னாதி.