10. து³தியச²ந்த³ப்பஹானஸுத்தம்

112. ஸாவத்தி²னிதா³னம். ‘‘ரூபே, பி⁴க்க²வே, யோ ச²ந்தோ³ யோ ராகோ³ யா நந்தீ³ யா தண்ஹா யே உபயுபாதா³னா சேதஸோ அதி⁴ட்டா²னாபி⁴னிவேஸானுஸயா, தே பஜஹத². ஏவம் தம் ரூபம் பஹீனம் ப⁴விஸ்ஸதி உச்சி²ன்னமூலம்…பே… வேத³னாய… ஸஞ்ஞாய… ஸங்கா²ரேஸு யோ ச²ந்தோ³…பே… ஏவம் தே ஸங்கா²ரா பஹீனா ப⁴விஸ்ஸந்தி உச்சி²ன்னமூலா தாலாவத்து²கதா அனபா⁴வம்கதா ஆயதிம் அனுப்பாத³த⁴ம்மா. விஞ்ஞாணே யோ ச²ந்தோ³ யோ ராகோ³ யா நந்தீ³ யா தண்ஹா யே உபயுபாதா³னா சேதஸோ அதி⁴ட்டா²னாபி⁴னிவேஸானுஸயா, தே பஜஹத². ஏவம் தம் விஞ்ஞாணம் பஹீனம் ப⁴விஸ்ஸதி உச்சி²ன்னமூலம் தாலாவத்து²கதம் அனபா⁴வம்கதம் ஆயதிம் அனுப்பாத³த⁴ம்ம’’ந்தி. த³ஸமம்.

அந்தவக்³கோ³ ஏகாத³ஸமோ.

தஸ்ஸுத்³தா³னம் –

அந்தோ து³க்க²ஞ்ச ஸக்காயோ, பரிஞ்ஞேய்யா ஸமணா து³வே;

ஸோதாபன்னோ அரஹா ச, து³வே ச ச²ந்த³ப்பஹானாதி.