3. ஸப்³ப³ஹுலகுமாரகவத்து²

ஸுக²காமானி பூ⁴தானீதி இமம் த⁴ம்மதே³ஸனம் ஸத்தா² ஜேதவனே விஹரந்தோ ஸம்ப³ஹுலே குமாரகே ஆரப்³ப⁴ கதே²ஸி.

ஏகஸ்மிஞ்ஹி ஸமயே ஸத்தா² ஸாவத்தி²யம் பிண்டா³ய பவிஸந்தோ அந்தராமக்³கே³ ஸம்ப³ஹுலே குமாரகே ஏகம் க⁴ரஸப்பஜாதிகம் அஹிம் த³ண்ட³கேன பஹரந்தே தி³ஸ்வா ‘‘குமாரகா கிம் கரோதா²’’தி புச்சி²த்வா ‘‘அஹிம், ப⁴ந்தே, த³ண்ட³கேன பஹராமா’’தி வுத்தே ‘‘கிம் காரணா’’தி புன புச்சி²த்வா ‘‘ட³ம்ஸனப⁴யேன, ப⁴ந்தே’’தி வுத்தே ‘‘தும்ஹே ‘அத்தனோ ஸுக²ம் கரிஸ்ஸாமா’தி இமம் பஹரந்தா நிப்³ப³த்தனிப்³ப³த்தட்டா²னே ஸுக²லாபி⁴னோ ந ப⁴விஸ்ஸத². அத்தனோ ஸுக²ம் பத்தே²ந்தேன ஹி பரம் பஹரிதும் ந வட்டதீ’’தி வத்வா அனுஸந்தி⁴ம் க⁴டேத்வா த⁴ம்மம் தே³ஸேந்தோ இமா கா³தா² அபா⁴ஸி –

131. ‘‘ஸுக²காமானி பூ⁴தானி, யோ த³ண்டே³ன விஹிம்ஸதி;

அத்தனோ ஸுக²மேஸானோ, பேச்ச ஸோ ந லப⁴தே ஸுக²ம்.

132. ‘‘ஸுக²காமானி பூ⁴தானி, யோ த³ண்டே³ன ந ஹிம்ஸதி;

அத்தனோ ஸுக²மேஸானோ, பேச்ச ஸோ லப⁴தே ஸுக²’’ந்தி.

தத்த² யோ த³ண்டே³னாதி யோ புக்³க³லோ த³ண்டே³ன வா லேட்³டு³ஆதீ³ஹி வா விஹேடே²தி. பேச்ச ஸோ ந லப⁴தே ஸுக²ந்தி ஸோ புக்³க³லோ பரலோகே மனுஸ்ஸஸுக²ம் வா தி³ப்³ப³ஸுக²ம் வா பரமத்த²பூ⁴தம் வா நிப்³பா³னஸுக²ம் ந லப⁴தி. து³தியகா³தா²ய பேச்ச ஸோ லப⁴தேதி ஸோ புக்³க³லோ பரலோகே வுத்தப்பகாரம் திவித⁴ம்பி ஸுக²ம் லப⁴தீதி அத்தோ².

தே³ஸனாவஸானே பஞ்சஸதாபி தே குமாரகா ஸோதாபத்திப²லே பதிட்ட²ஹிம்ஸூதி.

ஸம்ப³ஹுலகுமாரகவத்து² ததியம்.