2. ச²ப்³ப³க்³கி³யபி⁴க்கு²வத்து²

ஸப்³பே³ தஸந்தீதி இமம் த⁴ம்மதே³ஸனம் ஸத்தா² ஜேதவனே விஹரந்தோ ச²ப்³ப³க்³கி³யே பி⁴க்கூ² ஆரப்³ப⁴ கதே²ஸி.

தேயேவ ஏகஸ்மிஞ்ஹி ஸமயே தேனேவ காரணேன புரிமஸிக்கா²பதே³ ஸத்தரஸவக்³கி³யே பஹரிம்ஸு. தேனேவ காரணேன தேஸம் தலஸத்திகம் உக்³கி³ரிம்ஸு. இதா⁴பி ஸத்தா² தேஸம் ஸத்³த³ம் ஸுத்வா ‘‘கிம் இத³’’ந்தி புச்சி²த்வா ‘‘இத³ம் நாமா’’தி ஆரோசிதே ‘‘ந, பி⁴க்க²வே, இதோ பட்டா²ய பி⁴க்கு²னா நாம ஏவம் கத்தப்³ப³ம், யோ கரோதி, ஸோ இமம் நாம ஆபத்திம் ஆபஜ்ஜதீ’’தி தலஸத்திகஸிக்கா²பத³ம் (பாசி. 454 ஆத³யோ) பஞ்ஞாபேத்வா, ‘‘பி⁴க்க²வே, பி⁴க்கு²னா நாம ‘யதா² அஹம், ததே²வ அஞ்ஞேபி த³ண்ட³ஸ்ஸ தஸந்தி, யதா² ச மய்ஹம், ததே²வ நேஸம் ஜீவிதம் பிய’ந்தி ஞத்வா பரோ ந பஹரிதப்³போ³ ந கா⁴டேதப்³போ³’’தி வத்வா அனுஸந்தி⁴ம் க⁴டேத்வா த⁴ம்மம் தே³ஸேந்தோ இமம் கா³த²மாஹ –

130. ‘‘ஸப்³பே³ தஸந்தி த³ண்ட³ஸ்ஸ, ஸப்³பே³ஸம் ஜீவிதம் பியம்;

அத்தானம் உபமம் கத்வா, ந ஹனேய்ய ந கா⁴தயே’’தி.

தத்த² ஸப்³பே³ஸம் ஜீவிதம் பியந்தி கீ²ணாஸவம் ட²பேத்வா ஸேஸஸத்தானம் ஜீவிதம் பியம் மது⁴ரம், கீ²ணாஸவோ பன ஜீவிதே வா மரணே வா உபேக்க²கோவ ஹோதி. ஸேஸம் புரிமஸதி³ஸமேவாதி.

தே³ஸனாவஸானே ப³ஹூ ஸோதாபத்திப²லாதீ³னி பாபுணிம்ஸூதி.

ச²ப்³ப³க்³கி³யபி⁴க்கு²வத்து² து³தியம்.