10. வாதீ³ஸுத்தம்

140. ‘‘சத்தாரோமே, பி⁴க்க²வே, வாதீ³. கதமே சத்தாரோ? அத்தி², பி⁴க்க²வே, வாதீ³ அத்த²தோ பரியாதா³னம் க³ச்ச²தி, நோ ப்³யஞ்ஜனதோ; அத்தி², பி⁴க்க²வே, வாதீ³ ப்³யஞ்ஜனதோ பரியாதா³னம் க³ச்ச²தி, நோ அத்த²தோ; அத்தி², பி⁴க்க²வே, வாதீ³ அத்த²தோ ச ப்³யஞ்ஜனதோ ச பரியாதா³னம் க³ச்ச²தி; அத்தி², பி⁴க்க²வே, வாதீ³ நேவத்த²தோ நோ ப்³யஞ்ஜனதோ பரியாதா³னம் க³ச்ச²தி. இமே கோ², பி⁴க்க²வே, சத்தாரோ வாதீ³. அட்டா²னமேதம், பி⁴க்க²வே, அனவகாஸோ யம் சதூஹி படிஸம்பி⁴தா³ஹி ஸமன்னாக³தோ [ஸமன்னாக³தோ பி⁴க்கு² (ஸீ. ஸ்யா. கம்.)] அத்த²தோ வா ப்³யஞ்ஜனதோ வா பரியாதா³னம் க³ச்சே²ய்யா’’தி. த³ஸமம்.

புக்³க³லவக்³கோ³ சதுத்தோ².