අමනුස්සිකාබාධකථා

අමනුස්සිකාබාධකථායං ‘‘අනුජානාමි, භික්ඛවෙ, අමනුස්සිකාබාධෙ ආමකමංසං ආමකමංසලොහිත’’න්ති (මහාව. 264) වචනතො යස්ස භික්ඛුනො ආමකමංසං ඛාදිතස්ස ආමකලොහිතං පිවිතස්ස සො අමනුස්සාබාධො පටිප්පස්සම්භති, තස්ස අනාපත්ති. තත්ථ ආමකමංසඤ්ච ඛාදි, ආමකලොහිතඤ්ච පිවීති න තං භික්ඛු ඛාදි, න පිවි, අමනුස්සො ඛාදිත්වා ච පිවිත්වා ච පක්කන්තො. තෙන වුත්තං ‘‘තස්ස සො අමනුස්සිකාබාධො පටිප්පස්සම්භී’’ති.