5. දුතියසෙනාසනසික්ඛාපදවණ්ණනා

116-7. එත්තකමෙව වුත්තමට්ඨකථාසු, තථාපි පදට්ඨාදයොපි ලබ්භන්ති එව. අනුගණ්ඨිපදෙ ‘‘අඤ්ඤං අත්ථරණාදි අකප්පියත්තා න වුත්ත’’න්ති වුත්තං. ‘‘මඤ්චං වා පීඨං වා විහාරෙ වා විහාරූපචාරෙ වා’ති ඉමිනාපි සංසන්දනත්ථං ‘කිඤ්චාපි වුත්තො, අථ ඛො’තිආදි ආරද්ධ’’න්ති ච වුත්තං. උපචාරමත්තඤ්චෙතං ‘‘රුක්ඛමූලෙ’’ති, තත්ථ වත්තබ්බං නත්ථි.

118. අනාපුච්ඡිත්වාපි ගන්තුං වට්ටතීති අසතියා ගච්ඡතොපි අනාපත්ති, ආපුච්ඡනං පන වත්තං සඤ්චිච්ච අනාපුච්ඡතො වත්තභෙදදුක්කටත්තා. පුග්ගලිකසෙනාසනෙ සඞ්ඝිකසෙය්‍යං, සඞ්ඝිකසෙනාසනෙ වා පුග්ගලිකසෙය්‍යං අත්ථරිත්වා ගච්ඡන්තස්ස දුක්කටං යුත්තං විය. කස්මා? ‘‘සෙය්‍යාමත්තමෙව නස්සෙය්‍යා’’ති වුත්තත්තා. ඉධ පන ‘‘පලිබුද්ධං පලිබුද්ධො’’ති දුවිධම්පි අත්ථි.

දුතියසෙනාසනසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.