6. අනුපඛජ්ජසික්ඛාපදවණ්ණනා

121. ඡබ්බග්ගියෙසුයෙව ථෙරා භික්ඛූති කෙචි. පාදෙ ධොවිත්වාතිආදිම්හි පවිසන්තස්ස වා පාදධොවනපාසාණතො යාව මඤ්චපීඨං පස්සාවත්ථාය නික්ඛමන්තස්ස වා යාව පස්සාවට්ඨානන්ති යොජනා කාතබ්බා. එවං සන්තෙ ‘‘පස්සාවත්ථාය නික්ඛමන්තස්ස වා’’ති න වත්තබ්බං, ‘‘පස්සාවට්ඨානතො නික්ඛමන්තස්ස වා’’ති වත්තබ්බං. පස්සාවට්ඨානන්ති කත්ථචි පොත්ථකෙ. තථා හි මාතිකාට්ඨකථායං (කඞ්ඛා. අට්ඨ. අනුපඛජ්ජසික්ඛාපදවණ්ණනා) ‘‘පවිසන්තස්ස පාදධොවනපාසාණතො යාව මඤ්චපීඨං නික්ඛමන්තස්ස මඤ්චපීඨතො යාව පස්සාවට්ඨානං, තාව උපචාරො’’ති වුත්තං, තස්මා ‘‘පාදෙ ධොවිත්වා පවිසන්තස්ස, පස්සාවත්ථාය නික්ඛමන්තස්ස ච ද්වාරෙ නික්ඛිත්තපාදධොවනපාසාණතො, පස්සාවට්ඨානතො ච මඤ්චපීඨ’’න්ති කත්ථචි පොත්ථකෙ පාඨො, සො අපාඨො. කස්මා? මඤ්චපීඨානං උපචාරස්ස වුත්තත්තා. පවිසන්තස්ස යාව මඤ්චපීඨානං උපචාරො, නික්ඛමන්තස්ස තතො පට්ඨාය යාව පස්සාවට්ඨානං වච්චකුටිචඞ්කමට්ඨානන්ති ඉමිනා අත්ථෙන යථා සංසන්දති, තථාවිධො පාඨොති ආචරියො.

122. උපචාරං ඨපෙත්වාති ඉධ වුත්තඋපචාරං ඨපෙත්වා. ‘‘දස්සනසවනූපචාරෙපි සන්ථරන්තස්සා’’ති ලිඛිතං.

අනුපඛජ්ජසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.