4. අත්තකාමපාරිචරියසික්ඛාපදවණ්ණනා

290. චතුත්ථෙ තයො සඞ්ඝාදිසෙසවාරා ආගතා, සෙසා සත්තපඤ්ඤාස වාරා ථුල්ලච්චයදුක්කටාපත්තිකාය සංඛිත්තාති වෙදිතබ්බා, තතො අඤ්ඤතරො අසම්භවතො ඉධ න උද්ධටො. සෙසයොජනක්කමො වුත්තනයෙන වෙදිතබ්බො. නගරපරික්ඛාරෙහීති පාකාරපරිඛාදීහි නගරපරිවාරෙහි. සෙතපරික්ඛාරොති සෙතාලඞ්කාරො, සීලාලඞ්කාරොති අත්ථො (සං. නි. අට්ඨ. 3.5.4). චක්කවීරියොති වීරියචක්කො. වසලං දුග්ගන්ධන්ති නිමිත්තං සන්ධායාහ, තදෙව සන්ධාය ‘‘කිං මෙ පාපකං, කිං මෙ දුග්ගන්ධ’’න්ති වුත්තං.

291. සන්තිකෙති යත්ථ ඨිතො විඤ්ඤාපෙති. ‘‘පඨමවිග්ගහෙ සචෙ පාළිවසෙන යොජෙතීති කාමහෙතුපාරිචරියාඅත්ථො. සෙසන්ති ‘අධිප්පායො’ති පදං බ්‍යඤ්ජනං අත්ථාභාවතො. දුතියෙ පාළිවසෙන කාමහෙතු-පදානි බ්‍යඤ්ජනානි තෙසං තත්ථ අත්ථාභාවතො. එවං චත්තාරි පදානි ද්වින්නං විග්ගහානං වසෙන යොජිතානීති අපරෙ වදන්තී’’ති වුත්තං.

295. එතෙසු සික්ඛාපදෙසු මෙථුනරාගෙන වීතික්කමෙ සති සඞ්ඝාදිසෙසෙන අනාපත්ති. තස්මා ‘‘කිං භන්තෙ අග්ගදානන්ති. මෙථුනධම්ම’’න්ති ඉදං කෙවලං මෙථුනධම්මස්ස වණ්ණභණනත්ථං වුත්තං, න මෙථුනධම්මාධිප්පායෙන තදත්ථියා වුත්තන්ති වෙදිතබ්බං, පරස්ස භික්ඛුනො කාමපාරිචරියාය වණ්ණභණනෙ දුක්කටං. ‘‘යො තෙ විහාරෙ වසති, තස්ස අග්ගදානං දෙහී’’ති පරියායවචනෙනපි දුක්කටං. ‘‘අත්තකාමපාරිචරියාය වණ්ණං භාසෙය්‍ය. යා මාදිසං සීලවන්ත’’න්ති ච වුත්තත්තාති එකෙ. පඤ්චසු අඞ්ගෙසු සබ්භාවා සඞ්ඝාදිසෙසොවාති එකෙ. විචාරෙත්වා ගහෙතබ්බං. ගණ්ඨිපදෙ පන ‘‘ඉමස්මිං සික්ඛාපදද්වයෙ කායසංසග්ගෙ විය යක්ඛිපෙතීසු දුට්ඨුල්ලත්තකාමවචනෙ ථුල්ලච්චය’න්ති වදන්ති. අට්ඨකථාසු පන නාගත’’න්ති ලිඛිතං. ‘‘උභතොබ්‍යඤ්ජනකො පන පණ්ඩකගතිකොවා’’ති වදන්ති.

අත්තකාමපාරිචරියසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.