1. අදන්තඅගුත්තසුත්තවණ්ණනා

94. අදමිතාති දමං නිබ්බිසෙවනභාවං අනීතා. අගොපිතාති සතිසඞ්ඛාතාය වතියා න රක්ඛිතා. අපිහිතාති සතිකවාටෙන න පිහිතා. චතූහිපි පදෙහි ඉන්ද්‍රියානං අනාවරණමෙවාහ. අධිකං වහන්තීති අධිවාහා, දුක්ඛස්ස අධිවාහා දුක්ඛාධිවාහා. නිරයෙසු උප්පජ්ජනකං නෙරයිකං. ආදි-සද්දෙන සෙසපාළිං සඞ්ගණ්හාති.

සළෙවාති ඡ-කාරස්ස ස-කාරො, ළ-කාරො පදසන්ධිකරො. යත්ථාති නිමිත්තත්ථෙ භුම්මං. අනවස්සුතා අතින්තාති රාගෙන අතෙමිතා.

අස්සාදිතන්ති අස්සාදං ඉතං උපගතං. තෙනාහ ‘‘අස්සාදවන්ත’’න්ති. සුඛදුක්ඛන්ති ඉට්ඨානිට්ඨං. අන්වයතීති අන්වයො, හෙතු. ඵස්සොති අන්වයො එතස්සාති ඵස්සන්වයන්ති ආහ – ‘‘ඵස්සහෙතුක’’න්ති. ‘‘අවිරුද්ධ’’ඉති විභත්තිලොපෙන නිද්දෙසො.

පපඤ්චසඤ්ඤාති තණ්හාදිසමධූපසංහතසඤ්ඤා. තෙනාහ ‘‘කිලෙසසඤ්ඤාය පපඤ්චසඤ්ඤා නාම හුත්වා’’ති. පපඤ්චසඤ්ඤා එතෙසං අත්ථීති පපඤ්චසඤ්ඤා, ඉතරීතරා නරා. පපඤ්චයන්තාති සංසාරෙ පපඤ්චං චිරායනං කරොන්තා. සඤ්ඤිනොති ගෙහස්සිතසඤ්ඤාය සඤ්ඤාවන්තො. මනොමයං විතක්කන්ති කෙවලං මනසා සම්භාවිතං මිච්ඡාවිතක්කං. ඉරීයතීති ඉරියං පටිපත්තිං ඉරීයති පටිපජ්ජති.

සුට්ඨු භාවිතොති සුට්ඨුභාවං සුභාවනං ඉතො භාවිතභාවිතො. ඵුට්ඨස්ස චිත්තන්ති තෙන යථාවුත්තඵස්සෙන ඵුට්ඨං අස්ස චිත්තං. න විකම්පතෙ ක්වචීති කිස්මිඤ්චි ඉට්ඨානිට්ඨාරම්මණෙ න කම්පති. පාරගාති පාරගාමිනො භවථ.

අදන්තඅගුත්තසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.