2. උය්‍යොජනසික්ඛාපදං

274. දුතියෙ පටික්කමනඅසනසාලසද්දානං පරියායත්තා වුත්තං ‘‘අසනසාලායපී’’ති. භත්තස්ස විස්සජ්ජනං භත්තවිස්සග්ගොති කතෙ භත්තකිච්චන්ති ආහ ‘‘භත්තකිච්ච’’න්ති. සම්භූධාතුස්ස පපුබ්බඅපධාත්වත්ථත්තා වුත්තං ‘‘න පාපුණී’’ති.

276. වුත්තාවසෙසන්ති වුත්තෙහි මාතුගාමෙන සද්ධිං හසිතුකාමතාදීහි අවසෙසං. තස්මින්ති උය්‍යොජිතභික්ඛුම්හි. අත්ථතොති විජහන්තවිජහිතභික්ඛූනං අවිනාභාවසඞ්ඛාතඅත්ථතො. ඉතරෙනාති උය්‍යොජකභික්ඛුනා. තත්ථාති ‘‘දස්සනූපචාරං වා සවනූපචාරං වා’’තිවචනෙ. එත්ථාති නිද්ධාරණසමුදායො, දස්සනූපචාරසවනූපචාරෙසූති අත්ථො. ‘‘තථාතිඉමිනා ද්වාදසහත්ථපමාණං අතිදිසති. තෙහීති කුට්ටාදීහි. තස්සාති දස්සනූපචාරාතික්කමස්ස. ‘‘වුත්තපකාරමනාචාර’’න්ති ඉමිනා ‘‘න අඤ්ඤො කොචි පච්චයො’’ති එත්ථ අඤ්ඤසද්දස්ස අපාදානං දස්සෙති, ‘‘කාරණ’’න්තිඉමිනා පච්චයසද්දස්සත්ථං.

277. කලිසද්දස්ස පාපපරාජයසඞ්ඛාතෙසු ද්වීසු අත්ථෙසු පාපසඞ්ඛාතො කොධොති ආහ ‘‘කලීති කොධො’’ති. ‘‘ආණ’’න්තිඉමිනා සාසනසද්දස්සත්ථං දස්සෙති. වුත්තඤ්හි ‘‘ආණා ච සාසනං ඤෙය්‍ය’’න්ති. කොධවසෙන වදතීති සම්බන්ධො. දස්සෙත්වා වදතීති යොජනා. ඉමස්ස ඨානං නිසජ්ජං ආලොකිතං විලොකිතං පස්සථ භොති යොජනා. ඉමිනාපීති අමනාපවචනං වචනෙනාපීති. දුතියං.