5. මාඝසුත්තං

එවං මෙ සුතං – එක සමයං භගවා රාජගහෙ විහරති ගිජ්ඣකූටෙ පබ්බතෙ. අථ ඛො මාඝො මාණවො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවතා සද්ධිං සම්මොදි. සම්මොදනීයං කථං සාරණීයං වීතිසාරෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො මාඝො මාණවො භගවන්තං එතදවොච –

‘‘අහඤ්හි, භො ගොතම, දායකො දානපති වදඤ්ඤූ යාචයොගො; ධම්මෙන භොගෙ පරියෙසාමි; ධම්මෙන භොගෙ පරියෙසිත්වා ධම්මලද්ධෙහි භොගෙහි ධම්මාධිගතෙහි එකස්සපි දදාමි ද්වින්නම්පි තිණ්ණම්පි චතුන්නම්පි පඤ්චන්නම්පි ඡන්නම්පි සත්තන්නම්පි අට්ඨන්නම්පි නවන්නම්පි දසන්නම්පි දදාමි, වීසායපි තිංසායපි චත්තාලීසායපි පඤ්ඤාසායපි දදාමි, සතස්සපි දදාමි, භිය්‍යොපි දදාමි. කච්චාහං, භො ගොතම, එවං දදන්තො එවං යජන්තො බහුං පුඤ්ඤං පසවාමී’’ති?

‘‘තග්ඝ ත්වං, මාණව, එවං දදන්තො එවං යජන්තො බහුං පුඤ්ඤං පසවසි. යො ඛො, මාණව, දායකො දානපති වදඤ්ඤූ යාචයොගො; ධම්මෙන භොගෙ පරියෙසති; ධම්මෙන භොගෙ පරියෙසිත්වා ධම්මලද්ධෙහි භොගෙහි ධම්මාධිගතෙහි එකස්සපි දදාති…පෙ… සතස්සපි දදාති, භිය්‍යොපි දදාති, බහුං සො පුඤ්ඤං පසවතී’’ති. අථ ඛො මාඝො මාණවො භගවන්තං ගාථාය අජ්ඣභාසි –

491. ‘‘පුච්ඡාමහං ගොතමං වදඤ්ඤුං, (ඉති මාඝො මාණවො)

කාසායවාසිං අගහං [අගිහං (සී.), අගෙහං (පී.)] චරන්තං;

යො යාචයොගො දානපති [දානපතී (සී. ස්‍යා. පී.)] ගහට්ඨො, පුඤ්ඤත්ථිකො [පුඤ්ඤපෙඛො (සී. පී. ක.)] යජති පුඤ්ඤපෙක්ඛො;

දදං පරෙසං ඉධ අන්නපානං, කථං හුතං යජමානස්ස සුජ්ඣෙ’’.

492. ‘‘යො යාචයොගො දානපති ගහට්ඨො, (මාඝාති භගවා)

පුඤ්ඤත්ථිකො යජති පුඤ්ඤපෙක්ඛො;

දදං පරෙසං ඉධ අන්නපානං, ආරාධයෙ දක්ඛිණෙය්‍යෙභි තාදි’’.

493. ‘‘යො යාචයොගො දානපති ගහට්ඨො, (ඉති මාඝො මාණවො)

පුඤ්ඤත්ථිකො යජති පුඤ්ඤපෙක්ඛො;

දදං පරෙසං ඉධ අන්නපානං, අක්ඛාහි මෙ භගවා දක්ඛිණෙය්‍යෙ’’.

494. ‘‘යෙ වෙ අසත්තා [අලග්ගා (ස්‍යා.)] විචරන්ති ලොකෙ, අකිඤ්චනා කෙවලිනො යතත්තා;