9. කිංසීලසුත්තං

326. ‘‘කිංසීලො කිංසමාචාරො, කානි කම්මානි බ්‍රූහයං;

නරො සම්මා නිවිට්ඨස්ස, උත්තමත්ථඤ්ච පාපුණෙ’’.

327. ‘‘වුඩ්ඪාපචායී අනුසූයකො සියා, කාලඤ්ඤූ [කාලඤ්ඤු (සී. ස්‍යා.)] චස්ස ගරූනං [ගරූනං (සී.)] දස්සනාය;

ධම්මිං කථං එරයිතං ඛණඤ්ඤූ, සුණෙය්‍ය සක්කච්ච සුභාසිතානි.

328. ‘‘කාලෙන ගච්ඡෙ ගරූනං සකාසං, ථම්භං නිරංකත්වා [නිරාකත්වා (?) නි + ආ + කර + ත්වා] නිවාතවුත්ති;

අත්ථං ධම්මං සංයමං බ්‍රහ්මචරියං, අනුස්සරෙ චෙව සමාචරෙ ච.

329. ‘‘ධම්මාරාමො ධම්මරතො, ධම්මෙ ඨිතො ධම්මවිනිච්ඡයඤ්ඤූ;

නෙවාචරෙ ධම්මසන්දොසවාදං, තච්ඡෙහි නීයෙථ සුභාසිතෙහි.

330. ‘‘හස්සං ජප්පං පරිදෙවං පදොසං, මායාකතං කුහනං ගිද්ධි මානං;

සාරම්භං කක්කසං කසාවඤ්ච මුච්ඡං [සාරම්භ කක්කස්ස කසාව මුච්ඡං (ස්‍යා. පී.)], හිත්වා චරෙ වීතමදො ඨිතත්තො.

331. ‘‘විඤ්ඤාතසාරානි සුභාසිතානි, සුතඤ්ච විඤ්ඤාතසමාධිසාරං;

න තස්ස පඤ්ඤා ච සුතඤ්ච වඩ්ඪති, යො සාහසො හොති නරො පමත්තො.

332. ‘‘ධම්මෙ ච යෙ අරියපවෙදිතෙ රතා,

අනුත්තරා තෙ වචසා මනසා කම්මුනා ච;

තෙ සන්තිසොරච්චසමාධිසණ්ඨිතා,

සුතස්ස පඤ්ඤාය ච සාරමජ්ඣගූ’’ති.

කිංසීලසුත්තං නවමං නිට්ඨිතං.