10. උට්ඨානසුත්තං

333. උට්ඨහථ නිසීදථ, කො අත්ථො සුපිතෙන වො;

ආතුරානඤ්හි කා නිද්දා, සල්ලවිද්ධාන රුප්පතං.

334. උට්ඨහථ නිසීදථ, දළ්හං සික්ඛථ සන්තියා;

මා වො පමත්තෙ විඤ්ඤාය, මච්චුරාජා අමොහයිත්ථ වසානුගෙ.

335. යාය දෙවා මනුස්සා ච, සිතා තිට්ඨන්ති අත්ථිකා;

තරථෙතං විසත්තිකං, ඛණො වො [ඛණො වෙ (පී. ක.)] මා උපච්චගා;

ඛණාතීතා හි සොචන්ති, නිරයම්හි සමප්පිතා.

336. පමාදො රජො පමාදො, පමාදානුපතිතො රජො;

අප්පමාදෙන විජ්ජාය, අබ්බහෙ [අබ්බූළ්හෙ (ස්‍යා. පී.), අබ්බුහෙ (ක. අට්ඨ.)] සල්ලමත්තනොති.

උට්ඨානසුත්තං දසමං නිට්ඨිතං.