11. රාහුලසුත්තං

337. ‘‘කච්චි අභිණ්හසංවාසා, නාවජානාසි පණ්ඩිතං;

උක්කාධාරො [ඔක්කාධාරො (ස්‍යා. ක.)] මනුස්සානං, කච්චි අපචිතො තයා’’ [තව (සී. අට්ඨ.)].

338. ‘‘නාහං අභිණ්හසංවාසා, අවජානාමි පණ්ඩිතං;

උක්කාධාරො මනුස්සානං, නිච්චං අපචිතො මයා’’.

339. ‘‘පඤ්ච කාමගුණෙ හිත්වා, පියරූපෙ මනොරමෙ;

සද්ධාය ඝරා නික්ඛම්ම, දුක්ඛස්සන්තකරො භව.

340. ‘‘මිත්තෙ භජස්සු කල්‍යාණෙ, පන්තඤ්ච සයනාසනං;

විවිත්තං අප්පනිග්ඝොසං, මත්තඤ්ඤූ හොහි භොජනෙ.

341. ‘‘චීවරෙ පිණ්ඩපාතෙ ච, පච්චයෙ සයනාසනෙ;

එතෙසු තණ්හං මාකාසි, මා ලොකං පුනරාගමි.

342. ‘‘සංවුතො පාතිමොක්ඛස්මිං, ඉන්ද්‍රියෙසු ච පඤ්චසු;

සති කායගතාත්‍යත්ථු, නිබ්බිදාබහුලො භව.

343. ‘‘නිමිත්තං පරිවජ්ජෙහි, සුභං රාගූපසඤ්හිතං;

අසුභාය චිත්තං භාවෙහි, එකග්ගං සුසමාහිතං.

344. ‘‘අනිමිත්තඤ්ච භාවෙහි, මානානුසයමුජ්ජහ;

තතො මානාභිසමයා, උපසන්තො චරිස්සතී’’ති.

ඉත්ථං සුදං භගවා ආයස්මන්තං රාහුලං ඉමාහි ගාථාහි අභිණ්හං ඔවදතීති.

රාහුලසුත්තං එකාදසමං නිට්ඨිතං.