12. නිග්‍රොධකප්පසුත්තං
එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා ආළවියං විහරති අග්ගාළවෙ චෙතියෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මතො වඞ්ගීසස්ස උපජ්ඣායො නිග්‍රොධකප්පො නාම ථෙරො අග්ගාළවෙ චෙතියෙ අචිරපරිනිබ්බුතො හොති. අථ ඛො ආයස්මතො වඞ්ගීසස්ස රහොගතස්ස පටිසල්ලීනස්ස එවං චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි – ‘‘පරිනිබ්බුතො නු ඛො මෙ උපජ්ඣායො උදාහු නො පරිනිබ්බුතො’’ති? අථ ඛො ආයස්මා වඞ්ගීසො සායන්හසමයං පටිසල්ලානා වුට්ඨිතො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො ආයස්මා වඞ්ගීසො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘ඉධ මය්හං, භන්තෙ, රහොගතස්ස පටිසල්ලීනස්ස එවං චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි – ‘පරිනිබ්බුතො නු ඛො මෙ උපජ්ඣායො, උදාහු නො පරිනබ්බුතො’’’ති. අථ ඛො ආයස්මා වඞ්ගීසො උට්ඨායාසනා එකංසං චීවරං කත්වා යෙන භගවා තෙනඤ්ජලිං පණාමෙත්වා භගවන්තං ගාථාය අජ්ඣභාසි –
345. ‘‘පුච්ඡාම [පුච්ඡාමි (ක.)] සත්ථාරමනොමපඤ්ඤං, දිට්ඨෙව ධම්මෙ යො විචිකිච්ඡානං ඡෙත්තා;
අග්ගාළවෙ කාලමකාසි භික්ඛු, ඤාතො යසස්සී අභිනිබ්බුතත්තො.
346. ‘‘නිග්‍රොධකප්පො ඉති තස්ස නාමං, තයා කතං භගවා බ්‍රාහ්මණස්ස;
සො තං නමස්සං අචරි මුත්‍යපෙක්ඛො, ආරද්ධවීරියො දළ්හධම්මදස්සී.
347. ‘‘තං සාවකං සක්‍ය [සක්ක (සී. ස්‍යා. පී.)] මයම්පි සබ්බෙ, අඤ්ඤාතුමිච්ඡාම සමන්තචක්ඛු;
සමවට්ඨිතා නො සවනාය සොතා, තුවං නො සත්ථා ත්වමනුත්තරොසි.
348. ‘‘ඡින්දෙව නො විචිකිච්ඡං බ්‍රූහි මෙතං, පරිනිබ්බුතං වෙදය භූරිපඤ්ඤ;
මජ්ඣෙව [මජ්ඣෙ ච (ස්‍යා. ක.)] නො භාස සමන්තචක්ඛු, සක්කොව දෙවාන සහස්සනෙත්තො.
349. ‘‘යෙ කෙචි ගන්ථා ඉධ මොහමග්ගා, අඤ්ඤාණපක්ඛා විචිකිච්ඡඨානා;
තථාගතං පත්වා න තෙ භවන්ති, චක්ඛුඤ්හි එතං පරමං නරානං.
350. ‘‘නො චෙ හි ජාතු පුරිසො කිලෙසෙ, වාතො යථා අබ්භධනං විහානෙ;
තමොවස්ස නිවුතො සබ්බලොකො, න ජොතිමන්තොපි නරා තපෙය්‍යුං.
351. ‘‘ධීරා ච පජ්ජොතකරා භවන්ති, තං තං අහං වීර [ධීර (සී. ස්‍යා.)] තථෙව මඤ්ඤෙ;
විපස්සිනං ජානමුපාගමුම්හා [ජානමුපගමම්හා (සී. ස්‍යා.)], පරිසාසු නො ආවිකරොහි කප්පං.
352. ‘‘ඛිප්පං ගිරං එරය වග්ගු වග්ගුං, හංසොව පග්ගය්හ සණිකං [සණිං (ස්‍යා. පී.)] නිකූජ;
බින්දුස්සරෙන සුවිකප්පිතෙන, සබ්බෙව තෙ උජ්ජුගතා සුණොම.
353. ‘‘පහීනජාතිමරණං අසෙසං, නිග්ගය්හ ධොනං [ධොතං (සී.)] වදෙස්සාමි ධම්මං;
න කාමකාරො හි පුථුජ්ජනානං, සඞ්ඛෙය්‍යකාරො ච [සඞ්ඛය්‍යකාරොව (ක.)] තථාගතානං.
354. ‘‘සම්පන්නවෙය්‍යාකරණං තවෙදං, සමුජ්ජුපඤ්ඤස්ස [සමුජ්ජපඤ්ඤස්ස (ස්‍යා. ක.)] සමුග්ගහීතං;
අයමඤ්ජලී පච්ඡිමො සුප්පණාමිතො, මා මොහයී ජානමනොමපඤ්ඤ.
355. ‘‘පරොවරං [වරාවරං (කත්ථචි)] අරියධම්මං විදිත්වා, මා මොහයී ජානමනොමවීර;
වාරිං යථා ඝම්මනි ඝම්මතත්තො, වාචාභිකඞ්ඛාමි සුතං පවස්ස [සුතස්ස වස්ස (ස්‍යා.)].
356. ‘‘යදත්ථිකං [යදත්ථියං (පී.), යදත්ථිතං (ක.)] බ්‍රහ්මචරියං අචරී, කප්පායනො කච්චිස්ස තං අමොඝං;
නිබ්බායි සො ආදු සඋපාදිසෙසො, යථා විමුත්තො අහු තං සුණොම’’.
357. ‘‘අච්ඡෙච්ඡි [අඡෙජ්ජි (ක.)] තණ්හං ඉධ නාමරූපෙ, (ඉති භගවා)
කණ්හස්ස [තණ්හාය (ක.)] සොතං දීඝරත්තානුසයිතං;
අතාරි ජාතිං මරණං අසෙසං,’’
ඉච්චබ්‍රවී භගවා පඤ්චසෙට්ඨො.
358. ‘‘එස සුත්වා පසීදාමි, වචො තෙ ඉසිසත්තම;
අමොඝං කිර මෙ පුට්ඨං, න මං වඤ්චෙසි බ්‍රාහ්මණො.
359. ‘‘යථාවාදී තථාකාරී, අහු බුද්ධස්ස සාවකො;
අච්ඡිදා මච්චුනො ජාලං, තතං මායාවිනො දළ්හං.
360. ‘‘අද්දසා භගවා ආදිං, උපාදානස්ස කප්පියො;
අච්චගා වත කප්පායනො, මච්චුධෙය්‍යං සුදුත්තර’’න්ති.
නිග්‍රොධකප්පසුත්තං ද්වාදසමං නිට්ඨිතං.