6. ධම්මචරියසුත්තං

276. ධම්මචරියං බ්‍රහ්මචරියං, එතදාහු වසුත්තමං;

පබ්බජිතොපි චෙ හොති, අගාරා අනගාරියං.

277. සො චෙ මුඛරජාතිකො, විහෙසාභිරතො මගො;

ජීවිතං තස්ස පාපියො, රජං වඩ්ඪෙති අත්තනො.

278. කලහාභිරතො භික්ඛු, මොහධම්මෙන ආවුතො;

අක්ඛාතම්පි න ජානාති, ධම්මං බුද්ධෙන දෙසිතං.

279. විහෙසං භාවිතත්තානං, අවිජ්ජාය පුරක්ඛතො;

සංකිලෙසං න ජානාති, මග්ගං නිරයගාමිනං.

280. විනිපාතං සමාපන්නො, ගබ්භා ගබ්භං තමා තමං;

ස වෙ තාදිසකො භික්ඛු, පෙච්ච දුක්ඛං නිගච්ඡති.

281. ගූථකූපො යථා අස්ස, සම්පුණ්ණො ගණවස්සිකො;

යො ච එවරූපො අස්ස, දුබ්බිසොධො හි සාඞ්ගණො.

282. යං එවරූපං ජානාථ, භික්ඛවො ගෙහනිස්සිතං;

පාපිච්ඡං පාපසඞ්කප්පං, පාපආචාරගොචරං.

283. සබ්බෙ සමග්ගා හුත්වාන, අභිනිබ්බජ්ජියාථ [අභිනිබ්බජ්ජයාථ (සී. පී. අ. නි. 8.10)] නං;

කාරණ්ඩවං [කාරණ්ඩං ව (ස්‍යා. ක.) අ. නි. 8.10] නිද්ධමථ, කසම්බුං අපකස්සථ [අවකස්සථ (සී. ස්‍යා. ක.)].

284. තතො පලාපෙ [පලාසෙ (ක.)] වාහෙථ, අස්සමණෙ සමණමානිනෙ;

නිද්ධමිත්වාන පාපිච්ඡෙ, පාපආචාරගොචරෙ.

285. සුද්ධා සුද්ධෙහි සංවාසං, කප්පයව්හො පතිස්සතා;

තතො සමග්ගා නිපකා, දුක්ඛස්සන්තං කරිස්සථාති.

ධම්මචරියසුත්තං [කපිලසුත්තං (අට්ඨ.)] ඡට්ඨං නිට්ඨිතං.