7. බ්‍රාහ්මණධම්මිකසුත්තං

එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. අථ ඛො සම්බහුලා කොසලකා බ්‍රාහ්මණමහාසාලා ජිණ්ණා වුඩ්ඪා මහල්ලකා අද්ධගතා වයොඅනුප්පත්තා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවතා සද්ධිං සම්මොදිංසු. සම්මොදනීයං කථං සාරණීයං වීතිසාරෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නා ඛො තෙ බ්‍රාහ්මණමහාසාලා භගවන්තං එතදවොචුං – ‘‘සන්දිස්සන්ති නු ඛො, භො ගොතම, එතරහි බ්‍රාහ්මණා පොරාණානං බ්‍රාහ්මණානං බ්‍රාහ්මණධම්මෙ’’ති? ‘‘න ඛො, බ්‍රාහ්මණා, සන්දිස්සන්ති එතරහි බ්‍රාහ්මණා පොරාණානං බ්‍රාහ්මණානං බ්‍රාහ්මණධම්මෙ’’ති. ‘‘සාධු නො භවං ගොතමො පොරාණානං බ්‍රාහ්මණානං බ්‍රාහ්මණධම්මං භාසතු, සචෙ භොතො ගොතමස්ස අගරූ’’ති. ‘‘තෙන හි, බ්‍රාහ්මණා, සුණාථ, සාධුකං මනසි කරොථ, භාසිස්සාමී’’ති. ‘‘එවං, භො’’ති ඛො තෙ බ්‍රාහ්මණමහාසාලා භගවතො පච්චස්සොසුං. භගවා එතදවොච –

286. ‘‘ඉසයො පුබ්බකා ආසුං, සඤ්ඤතත්තා තපස්සිනො;

පඤ්ච කාමගුණෙ හිත්වා, අත්තදත්ථමචාරිසුං.

287. ‘‘න පසූ බ්‍රාහ්මණානාසුං, න හිරඤ්ඤං න ධානියං;

සජ්ඣායධනධඤ්ඤාසුං, බ්‍රහ්මං නිධිමපාලයුං.

288. ‘‘යං නෙසං පකතං ආසි, ද්වාරභත්තං උපට්ඨිතං;

සද්ධාපකතමෙසානං, දාතවෙ තදමඤ්ඤිසුං.

289. ‘‘නානාරත්තෙහි වත්ථෙහි, සයනෙහාවසථෙහි ච;

ඵීතා ජනපදා රට්ඨා, තෙ නමස්සිංසු බ්‍රාහ්මණෙ.

290. ‘‘අවජ්ඣා බ්‍රාහ්මණා ආසුං, අජෙය්‍යා ධම්මරක්ඛිතා;

න නෙ කොචි නිවාරෙසි, කුලද්වාරෙසු සබ්බසො.

291. ‘‘අට්ඨචත්තාලීසං වස්සානි, (කොමාර) බ්‍රහ්මචරියං චරිංසු තෙ;

විජ්ජාචරණපරියෙට්ඨිං, අචරුං බ්‍රාහ්මණා පුරෙ.

292. ‘‘න බ්‍රාහ්මණා අඤ්ඤමගමුං, නපි භරියං කිණිංසු තෙ;

සම්පියෙනෙව සංවාසං, සඞ්ගන්ත්වා සමරොචයුං.

293. ‘‘අඤ්ඤත්‍ර තම්හා සමයා, උතුවෙරමණිං පති;

අන්තරා මෙථුනං ධම්මං, නාස්සු ගච්ඡන්ති බ්‍රාහ්මණා.

294. ‘‘බ්‍රහ්මචරියඤ්ච සීලඤ්ච, අජ්ජවං මද්දවං තපං;

සොරච්චං අවිහිංසඤ්ච, ඛන්තිඤ්චාපි අවණ්ණයුං.

295. ‘‘යො නෙසං පරමො ආසි, බ්‍රහ්මා දළ්හපරක්කමො;

ස වාපි මෙථුනං ධම්මං, සුපිනන්තෙපි නාගමා.

296. ‘‘තස්ස වත්තමනුසික්ඛන්තා, ඉධෙකෙ විඤ්ඤුජාතිකා;

බ්‍රහ්මචරියඤ්ච සීලඤ්ච, ඛන්තිඤ්චාපි අවණ්ණයුං.

297. ‘‘තණ්ඩුලං සයනං වත්ථං, සප්පිතෙලඤ්ච යාචිය;

ධම්මෙන සමොධානෙත්වා, තතො යඤ්ඤමකප්පයුං.

298. ‘‘උපට්ඨිතස්මිං යඤ්ඤස්මිං, නාස්සු ගාවො හනිංසු තෙ;

යථා මාතා පිතා භාතා, අඤ්ඤෙ වාපි ච ඤාතකා;

ගාවො නො පරමා මිත්තා, යාසු ජායන්ති ඔසධා.

299. ‘‘අන්නදා බලදා චෙතා, වණ්ණදා සුඛදා තථා [සුඛදා ච තා (ක.)];

එතමත්ථවසං ඤත්වා, නාස්සු ගාවො හනිංසු තෙ.

300. ‘‘සුඛුමාලා මහාකායා, වණ්ණවන්තො යසස්සිනො;

බ්‍රාහ්මණා සෙහි ධම්මෙහි, කිච්චාකිච්චෙසු උස්සුකා;

යාව ලොකෙ අවත්තිංසු, සුඛමෙධිත්ථයං පජා.

301. ‘‘තෙසං ආසි විපල්ලාසො, දිස්වාන අණුතො අණුං;

රාජිනො ච වියාකාරං, නාරියො සමලඞ්කතා.

302. ‘‘රථෙ චාජඤ්ඤසංයුත්තෙ, සුකතෙ චිත්තසිබ්බනෙ;

නිවෙසනෙ නිවෙසෙ ච, විභත්තෙ භාගසො මිතෙ.

303. ‘‘ගොමණ්ඩලපරිබ්‍යූළ්හං, නාරීවරගණායුතං;

උළාරං මානුසං භොගං, අභිජ්ඣායිංසු බ්‍රාහ්මණා.

304. ‘‘තෙ තත්ථ මන්තෙ ගන්ථෙත්වා, ඔක්කාකං තදුපාගමුං;

පහූතධනධඤ්ඤොසි, යජස්සු බහු තෙ විත්තං;

යජස්සු බහු තෙ ධනං.

305. ‘‘තතො ච රාජා සඤ්ඤත්තො, බ්‍රාහ්මණෙහි රථෙසභො;

අස්සමෙධං පුරිසමෙධං, සම්මාපාසං වාජපෙය්‍යං නිරග්ගළං;

එතෙ යාගෙ යජිත්වාන, බ්‍රාහ්මණානමදා ධනං.

306. ‘‘ගාවො සයනඤ්ච වත්ථඤ්ච, නාරියො සමලඞ්කතා;

රථෙ චාජඤ්ඤසංයුත්තෙ, සුකතෙ චිත්තසිබ්බනෙ.

307. ‘‘නිවෙසනානි රම්මානි, සුවිභත්තානි භාගසො;

නානාධඤ්ඤස්ස පූරෙත්වා, බ්‍රාහ්මණානමදා ධනං.

308. ‘‘තෙ ච තත්ථ ධනං ලද්ධා, සන්නිධිං සමරොචයුං;

තෙසං ඉච්ඡාවතිණ්ණානං, භිය්‍යො තණ්හා පවඩ්ඪථ;

තෙ තත්ථ මන්තෙ ගන්ථෙත්වා, ඔක්කාකං පුනමුපාගමුං.

309. ‘‘යථා ආපො ච පථවී ච, හිරඤ්ඤං ධනධානියං;

එවං ගාවො මනුස්සානං, පරික්ඛාරො සො හි පාණිනං;

යජස්සු බහු තෙ විත්තං, යජස්සු බහු තෙ ධනං.

310. ‘‘තතො ච රාජා සඤ්ඤත්තො, බ්‍රාහ්මණෙහි රථෙසභො;

නෙකා සතසහස්සියො, ගාවො යඤ්ඤෙ අඝාතයි.

311. ‘‘න පාදා න විසාණෙන, නාස්සු හිංසන්ති කෙනචි;

ගාවො එළකසමානා, සොරතා කුම්භදූහනා;

තා විසාණෙ ගහෙත්වාන, රාජා සත්ථෙන ඝාතයි.

312. ‘‘තතො දෙවා පිතරො ච [තතො ච දෙවා පිතරො (සී. ස්‍යා.)], ඉන්දො අසුරරක්ඛසා;

අධම්මො ඉති පක්කන්දුං, යං සත්ථං නිපතී ගවෙ.

313. ‘‘තයො රොගා පුරෙ ආසුං, ඉච්ඡා අනසනං ජරා;

පසූනඤ්ච සමාරම්භා, අට්ඨානවුතිමාගමුං.

314. ‘‘එසො අධම්මො දණ්ඩානං, ඔක්කන්තො පුරාණො අහු;

අදූසිකායො හඤ්ඤන්ති, ධම්මා ධංසන්ති [ධංසෙන්ති (සී. පී.)] යාජකා.

315. ‘‘එවමෙසො අණුධම්මො, පොරාණො විඤ්ඤුගරහිතො;

යත්ථ එදිසකං පස්සති, යාජකං ගරහතී [ගරහී (ක.)] ජනො.

316. ‘‘එවං ධම්මෙ වියාපන්නෙ, විභින්නා සුද්දවෙස්සිකා;

පුථූ විභින්නා ඛත්තියා, පතිං භරියාවමඤ්ඤථ.

317. ‘‘ඛත්තියා බ්‍රහ්මබන්ධූ ච, යෙ චඤ්ඤෙ ගොත්තරක්ඛිතා;

ජාතිවාදං නිරංකත්වා [නිරාකත්වා (?) යථා අනිරාකතජ්ඣානොති], කාමානං වසමන්වගු’’න්ති.

එවං වුත්තෙ, තෙ බ්‍රාහ්මණමහාසාලා භගවන්තං එතදවොචුං – ‘‘අභික්කන්තං, භො ගොතම…පෙ. … උපාසකෙ නො භවං ගොතමො ධාරෙතු අජ්ජතග්ගෙ පාණුපෙතෙ සරණං ගතෙ’’ති.

බ්‍රාහ්මණධම්මිකසුත්තං සත්තමං නිට්ඨිතං.